Chrobotki i nie tylko w okolicach Łodzi

Chrobotki i nie tylko w okolicach Łodzi
Udostępnij:
  •  
  •  
  •  

Piękna pogoda 22 listopada 2016 roku wygoniła mnie z aparatem w teren. Mało optymistyczna prognoza na kolejne dni zapowiadała zakończenie sezonu fotograficznego w tym roku. Należało zatem wybrać ciekawe miejsce. Podążając za opublikowanym wcześniej podręcznikiem terenowym oraz chcąc odpowiedzieć Koledze Gonzo na jego ostatnie zapytania wybór padł na moje „chrobotowisko”. Piaszczysta polana leśna o wymiarach 20×40 metrów, położona około 30 km od Łodzi zawsze zachęca do penetracji. Spędziłem tam trzy godziny w pozycjach niekiedy baletowych, a efekty w postaci zdjęć 15 pospolitych gatunków chrobotków i kilku innych porostów prezentuję poniżej.
Zacznę od króla chrobotków, a jakim niewątpliwie jest Cladonia cocciferachrobotek koralkowy

.

W takim terenie zawsze można znaleźć zielonkawo-szare murawki prezentujące Cladonia arbusculachrobotka leśnego.

Nie wiadomo dlaczego, ale zawsze bliżej drzew spotkać można Cladonia cervicornischrobotka okółkowego. Jak widać na drugim zdjęciu, nie zawsze wytwarza prolifikacje. Cechą diagnoztyczną często okazują się trwałe i stosunkowo duże łuski plechy pierwotnej. Warto o tym pamiętać.

Na ziemi oraz u podstawy pni drzew występują przedstawiciele grupy Cladonia chlorophaeachrobotek kieliszkowaty. Oznaczenie z dokładnością do gatunku wymaga specjalistycznych badań. W odróżnieniu jednak od np. Cladonia fimbriata w dolnej części podecjów mają łuseczki oraz inny kształt kieliszeczków.

Cladonia cornutachrobotek rożkowaty jest kolejnym chrobotkiem w takim terenie. Łatwo go poznać po sorediach występujących od 2/3 wysokości. Dolna część podecjów zawsze pokryta jest korą.

Dosyć częstym przedstawicielem porostów na glebie jest pospolity Cladonia fimbriatachrobotek strzępiasty, szczególnie urokliwy o tej porze roku.

Ciemniejsze murawki wśród traw upodobał sobie Cladonia furcatachrobotek widlasty. Gatunek pospolity, ale nie zawsze owocujący jak na zdjęciach poniżej.

Na glebie i na pniakach oraz czasami przy pniach drzew można spotkać Cladonia glaucachrobotka siwego. Charakterystyczny kolor podecjów, malutkie łuski plechy pierwotnej i niekiedy dychotomiczne rozgałęzienia podecjów ułatwiają oznaczenie.

Ciekawym gatunkiem jest rosnący w murawkach Cladonia gracilischrobotek wysmukły. Warto zwrócić uwagę na różnorodność zakończeń podecjów.

Kolejny, czerwonoowocnikowy porost to Cladonia mitischrobotek cienki. Na zdjęciu poniżej bardzo mało podobny do siebie z uwagi na podecja pokryte łuseczkami. Gdyby nie dokładniejsze badania sam bym miał wątpliwości przy oznaczeniu. To tylko dowód na zmienność chrobotków jako rodzaju.

Kolejny gatunek nie pozwala na pomyłkę przy oznaczeniu, jedyny taki Cladonia phyllophorachrobotek zwyrodniały. Bardzo zmienny, ale łatwy przy odrobinie opatrzenia.

Znacznie rzadszym gatunkiem jest Cladonia ramulosachrobotek nieregularny. Zazwyczaj można go znaleźć wplątanego w inne podecja chrobotków z sekcji Cladina. Zwróćmy uwagę na ciemnobrązowe owocniki. (gonzo poznajesz ?)

Stosunkowo pospolity i również zmienny jest Cladonia rangiformischrobotek kolczasty. Jak sama nazwa wskazuje trzeba oglądać pod dużym powiększeniem zakończenia gałązek i wszystko staje się jasne.

Kolejny gatunek to Cladonia subulatachrobotek rogokształtny. Zakończenia podecjów niekiedy przypominają rogi, częściej jednak są takie jak na zdjęciach. Uwaga, podecja niekiedy osiągają aż 10 cm długości, szczególnie gdy rośnie wśród mchów.

Żółtawe murawki, widoczne z daleka to niemal zawsze Cladonia uncialischrobotek gwiazdkowaty. Bardzo charakterystyczne zakończenia podecjów jednoznacznie wskazują na ten gatunek.

W tego typu siedliskach powszechnie występują również Cetraria aculeatapłucnica kolczasta i Cetraria islandicapłucnica islandzka. Tu pozwoliłem sobie na troszkę niekonwencjonalne zdjęcia :)


Na piaszczystej ziemi można dopatrzeć się miniaturowych owocników Trapeliopsis granulosaszarka gruzełkowatego. Pierwszy raz fotografowałem go „na mokro”.

Na korze brzozy (!) trafiła mi się również Parmeliopsis ambiguapłaskotka rozlana. Gatunek ten preferuje korę drzew iglastych, ale jak się okazuje każda reguła ma swoje wyjątki.

Na koniec relacji grzyb naporostowy * Clypeococcum hypocenomycisklypeokokum paznokietnikowe. Atakuje łuski porostów z rodzaju Hypocenomycepaznokietnik. Jak widać na zdjęciu owocniki tego ostatniego nie są porażone.

Ciekawe ile gatunków schowało się przed moim aparatem ? Mam nadzieję, że się podobało, a co najważniejsze zaistniała możliwość konfrontacji rysunków zawartych w przewodniku z rzeczywistością. Myślę, że przy okazji pomogłem też Jackowi w oznaczeniach chrobotków, które ostatnio wstawiał na forum.

Wyświetleń: 311


Udostępnij:
  •  
  •  
  •  

Dodaj komentarz


Suszarki do grzybów