skórnik pomarszczony

Stereum rugosum Pers., Neues Mag. Bot. 1: 110 (1794)

Niejadalny
skórnik pomarszczony (Stereum rugosum) skórnik pomarszczony (Stereum rugosum) skórnik pomarszczony (Stereum rugosum)
Systematyka
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Aleurodiscus tarczówka
Conferticium woskobłonka
Gloeocystidiellum woskobłonka
Xylobolus drewnowiec
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- owocniki wieloletnie, w młodości koliste, rozpostarte i całą grzbietową stroną przyrośnięte do podłoża, lub na brzegu wąsko odstające, płytko miseczkowate lub płasko tarczkowate, 5-20 mm śr., następnie zlewające się ze sobą w większe plastry na cienkich galęziach 40-200 mm śr., na martwych leżących pniach niekiedy do kilku metrów długie, z górnym brzegiem zwykle wąsko odstającym, z wiekiem u starych okazów rosnacych na pionowym subsracie, zwłaszcza na pniakach, mogą tworzy kapelusze o szerokości 10-20 mm. Górna ich powierzchnia w młodości białawo owłosiona, potem nieco szarawa i brunatnawa, u wieloletnich owocników garbato-wygięta, wąsko i głęboko rowkowano-strefowana, bezwłosa, ciemno-brunatno-czarniawa z krótko brunatno filcowatym brzegiem. Kontekst skórzany do korkowato-łykowatego, z wiekiem zdrewniały i twardy. Powierzchnia hymenialna pomarszczona i nierówna, żółtawa, kremowożóława do czerwonawożółtej, także szarożółta, w stanie  wilgotnym z plamami lub całkowicie ciemnoszara, po potarciu czerwieniejąca. Stare, 10-20 warstw hymenialnych liczące owocniki ze skorupiastą ciemnobrunatną powierzchnią ahymenialną, osiągają grubość do 2-4 mm, są w kilku punktach przyczepione do podłoża i łatwo dają się od niego oddzielić.

Wysyp zarodników- zarodniki elipsoidalno-cylindryczne, cienkościenne, gładkie, amyloidalne.

Występowanie- pospolicie wystepuje w lasach liściastych lub mieszanych z domieszką drzew liściastych, zasiedla martwe drewno, zwłaszcza pniaki i leżące kłody oraz jeszcze stojące martwe pnie. Nierzadko przez martwe gałęzie zakaża żywe drzewa, wywołując białą smugowatą zgniliznę. W Polsce znane są liczne stanowiska tego grzyba. W górach sięga bardzo wysoko.

Uwagi- Stereum rugosum jest jedynym z rodzaju Strereum gatunkiem wytwarzającym wieloletnie owocniki o zdrewniałej konsystencji, zwykle szeroko rozpostarte z wąskim kapeluszowato odgiętym górnym brzegiem oraz z hymenium, które w stanie wilgotnym czerwienieje w miejscach uszkodzonych lub potartych. Po tej kombinacji  cech stosunkowo łatwo odróżni jego owocniki np. od owocników Stereum  gausapatum i Sereum sanguinolentum, których uszkodzone lub potarte hymenium również czerwienieje.

Literatura-
W. Wojewoda (red.), Checklist of Polish Larger Basidiomycetes - Vol. 7 (2003) - Biodiversity of Poland
S. Domański, Flora Polska. Grzyby (Mycota). Tom XXI. Bezblaszkowce. Skórnikowate. Pucharkowate. PWN 1991

Budowa
Typ grzybaowocniki skorupiaste i poduchowate
Występowanie
Podłożedrewno
Inne
Zastosowanieniejadalny
Odwiedzin profilu grzyba: 2046


Suszarki do grzybów