strzępiak ziemistoblaszkowy

Inocybe geophylla (Bull.) P. Kumm., Führ. Pilzk. (Zerbst): 78 (1871)

Trujacy
strzępiak ziemistoblaszkowy (Inocybe geophylla) strzępiak ziemistoblaszkowy (Inocybe geophylla)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Agaricaceae pieczarkowate
Amanitaceae muchomorowate
Bolbitiaceae gnojankowate
Clavariaceae goździeńcowate
Cortinariaceae zasłonakowate
Cyphellaceae kielisznikowate
Entolomataceae dzwonkówkowate
Fistulinaceae ozorkowate
Hydnangiaceae piestróweczkowate
Hygrophoraceae wodnichowate
Hymenogastraceae
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Inocybaceae strzępiakowate
Chromocyphella kieliszeczek
Crepidotus ciżmówka
Inocybe strzępiak
Inocybe geophylla strzępiak ziemistoblaszkowy
Phaeosolenia ozięblak
Pleurotellus
Simocybe
Lyophyllaceae
Marasmiaceae twardzioszkowate
Mycenaceae grzybówkowate
Niaceae
Omphalotaceae
Physalacriaceae
Pleurotaceae boczniakowate
Pluteaceae łuskowcowate
Porotheleaceae
Psathyrellaceae kruchaweczkowate
Pterulaceae piórniczkowate
Schizophyllaceae rozszczepkowate
Stephanosporaceae
Strophariaceae pierścieniakowate
Tricholomataceae gąskowate
Tubariaceae
Typhulaceae pałecznicowate
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Kapelusz- 1-2,5 cm średnicy, stożkowato wypukły lub płaskowypukły z dość wyraźnie uwydatnionym garbkiem, cienki, o brzegu prostym. Powierzchnia jedwabista, gładka, czasem - po dłuższym leżeniu - nieco kleista. Kolor biały w kombinacji z odcieniem żółci i fioletu. Najczęściej bywa biały z lekko żółtawym lub płowym zabarwieniem na szczycie, ewentualnie płowolila, a na szczycie z nieco intensywniejszym odcieniem żółtoochrowym.

Blaszki- gęste, cienkie, nieznacznie wycięte lub trochę przyrośnięte, ewentualnie wolne, początkowo bladokremowe, później ochroworóżowawe do ochrowoszarawych

Trzon- cienki, delikatny, bez obrzeżonej bulwki, czasem trochę zgrubiały u podstawy, 6-8x0,2-0,5 cm, jedwabisty, gładki, jedynie u szczytu nieco oszroniony, zawsze w kolorze kapelusza, biały do płowofioletowego.

Miąższ- dość zwarty, biały, o silnej woni, łagodny w smaku.

Wysyp zarodników- zzarodniki owalne lub migdałkowate z kroplami wewnątrz.

Występowanie- pojedynczo mlub małymi grupkami w ściółce leśnej w drzewostanach liściastych i iglastych. Pospolity na obszarze całego kraju. Najczęściej pojawia się wzdłuż lesnych ścieżek i przydrożnych rowów.

Zastosowanie- trujący.

Możliwość popełnienia pomyłki- w bliskim sąsiedztwie może znajdować się Inocybe concinna. Kapelusz jej jest wypukły, gładki, z delikatnymi włókienkami, jasnoochrowy.
 
Uwagi- Jest to jeden z najpospolitszych i najczęściej opisywanych grzybów blaszkowych. Odznacza się jednak dużą zmiennością. Wyróżnia się kilka jego odmian, min. var. lateritia, z lasów świerkowych o kapeluszu w odcieniach rdzawoczerwonych, var. violacea o kapeluszu i trzonie jednolicie zabarwionym dosyć jasno fioletowo czy też. var lilacina.

Literatura
A. Nespiak, Flora Polska. Grzyby (Mycota). Tom XIX. Strzępiak (Inocybe). PWN 1990
W. Wojewoda (red.), Checklist of Polish Larger Basidiomycetes - Vol. 7 (2003) - Biodiversity of Poland

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypuodcienie brązu
Trzon
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy iglaste, lasy lisciaste, lasy mieszane
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Inne
Smakłagodny
Zastosowanietrujący
Odwiedzin profilu grzyba: 1432