gołąbek Velenowskiego

Russula velenovskyi Melzer & Zvára, Arch. Přírodov. Výzk. Čech. 17: 92 (1927)

Jadalny
gołąbek Velenowskiego (Russula velenovskyi)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula velenovskyi gołąbek Velenowskiego
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- 3-7(-9) cm średnicy, dosyć mięsisty, półkulisty, stopniowo rozpostarty, trochę wklęsły i z małym garbkiem pośrodku, zwykle mocno różowy, wiśniowy, ceglasty, ze środkiem morelowym, żółtym, żółtoochrowym. Brzeg cienki, tępy, równy, na starość krótko karbowany. Skórka gładka, lepka, na sucho połyskliwa, dająca się zedrzeć do połowy promienia kapelusza.

Blaszki- liczne, równodługie, ale z nielicznymi krótkimi blaszeczkami, nieco rozwidlone, zaokrąglone przy brzegu kapelusza, wolne, jasnokremowe, stopniowo ciemniejące do ochrowych, o ostrzu czasem zaróżówionym przy brzegu kapelusza.

Trzon- 2-6x1-1,5 cm, równogruby, biały, niekiedy miejscami nabiegły różowo, u szczytu delikatnie żeberkowany, biały, pełny, z wiekiem watowaty.

Miąższ- stosunkowo ścisły, biały, pod skórką czerwonawy, niezmienny, o zapachu nieznacznym. Smak łagodny.

Wysyp zarodników- jasnoochrowy. Zarodniki odwrotnie jajowate do szeroko elipsoidalnychj, brodawkowato-kolczaste, z nielicznymi delikatnymi łącznikami.

Występowanie- gołąbek Velenovskiego znany jest z całej Europy. Spotykany jest w lasach suchych, liściastych oraz sosnowych, zwłaszcza mieszanych z dębem. W Polsce notowany.

Zastosowanie- jadalny.

Uwagi- stosunkowo mało zmienny pod względem barwy kapelusza.

Literatura A. Skirgiełło „Flora Polska”. Grzyby. Tom XX. Gołąbek (Russula).

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Ostrze blaszekgładkie
Typ blaszekwolne
Kapelusz
Kolor kapeluszaodcienie żółci, odcienie pomarańczu, odcienie różu i fioletu
Ksztalt kapeluszapółkulisty, rozpostarty, wklęsły
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszagładka, lepka
Trzon
Kolor trzonubiały, odcienie różu i fioletu
Ksztalt trzonucylindryczny
Pierscieńbrak
Przekroj trzonupełny, watowaty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy iglaste, lasy lisciaste
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Inne
Smakłagodny
Zastosowaniejadalny II smaczny
Zapachbrak/nieokreślony
Odwiedzin profilu grzyba: 2010