gwiazdosz najmniejszy

Geastrum minimum Schwein. [as 'Geaster'], Schr. naturf. Ges. Leipzig 1: 58 (1822)

Niejadalny
gwiazdosz najmniejszy (Geastrum minimum) gwiazdosz najmniejszy (Geastrum minimum) gwiazdosz najmniejszy (Geastrum minimum) gwiazdosz najmniejszy (Geastrum minimum) gwiazdosz najmniejszy (Geastrum minimum)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- owocniki przeważnie zamknięte przewaznie kuliste, 03-1 (-2) cm średnicy, barwy brudnobiałej lub żołtawobiałej, często całe pokryte warstewką grzybni przerastającej liczne cząsteczki podłoża, na ogół długo utrzymującą się. Wmiarędojrzewania owocnik przyjmuje barwę szarawą, szaroochrową.

osłona zewnętrzna-egzoperydium- Egzoperydiumpęka prawie do połowy na 6-8-12 trójkątnych płatów, które rozchylają się gwiaździsto osiągając średnicę -4 cm. Płaty odginają się od osi i podginają tworząc rodzaj podpórek z warstewką grzybni przerastającej podłoże, dzięki czemu endperydium zostaje wyniesione ku górze na wysokość ok. 1 cm. Mięsista warstwa egzoperydium szybko wysycha, staje się gładka i jakby nieco oprószona; wówczas brzegi płatków stają się jasniejsze i jakby obramowane, a czasem popękane; warstwa ta często odpada kawałkami (niekiedy zachowują się jej fragmenty) i odsłania warstewkę włóknistą.

osłona wewnętrzna-endoperydium- Endoperydium kuliste, 0,4-1,2 cm średnicy, cienkie, pergaminowe, jasne, szarobrązowe lub ochrowobrązowe, szarobiałe; na jego powierzchni widoczna jest biała warstewka drobnych kryształków szczawianu wapnia. Jest ono nieco wyniesione na krótkiej szyjce (do 2 mm) widocznej na okazach suchych; u nasady endoperydium znajduje się wyraźna apofiza. Perystom niski, stożkowaty, często płaski, jedwabisto-frędzelkowaty, jaśniejszy od pozostałej części endoperydium; talerzyk odgraniczony wałeczkiem.

Gleba- Gleba ciemnobrązowa. Kolumella nie zawsze wykształcona, niekiedy wcześnie zanikająca, sięga od połowy owocnika.

Zarodniki- Zarodniki kuliste, jasnobrązowe, brodawkowate.

Występowanie- Gwiazdosz najmniejszy należy do grzybów ciepłolubnych i wapniolubnych. Występuje głównie w miejscach kserotermicznych, na piaskach, na stepach, na skraju lasów, w zaroślach zarówno na niżu jak i w górach, gdzie idzie dosyć wysoko.

Zastosowanie- niejadalny

Uwagi- Charakterystyczną cechą tego grzyba jest obecność kryształków na powierzchni endoperydium; przypomina G. schmidelii, który jednak ma perystom wyraźnie karbowany (grzebieniasty).

Literatura- Rudnicka-Jezierska W., 1991 - Flora Polska. Grzyby (Mycota). Tom XXIII

Budowa
Typ grzybagwieździste
Hymenofor
Kolor wysypuodcienie czerwieni
Występowanie
Podłożegleba
Sposob odżywianiasaprotrof
Inne
Zastosowanieniejadalny
Odwiedzin profilu grzyba: 2097