gołąbek turecki

Russula turci Bres., Fung. trident. 1(1): 22 (1881)

Jadalny
gołąbek turecki (Russula turci) gołąbek turecki (Russula turci) gołąbek turecki (Russula turci)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula turci gołąbek turecki
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- najczęściej 5-8 cm średnicy, wypukły, szybko rozpościerający się aż do wklęsłego, koloru brudnofioletowego, fioletowoczerwonawego, winnego, ciemnopłowego ze śladami fioletu na brzegu, miejscami nawet szarawy z odcieniem oliwkowym. brzeg tępy, gładki, u starych okazów karbowany. Skórka na wilgotno lepka, zwłaszcza w środkowej części, sucha matowa; można ją zedrzeć na długości jednej trzeciej promienia kapelusza.

Blaszki- względnie rzadkie, trochę rozwidlone przy trzonie i zaokrąglone przy brzegu kapelusza, kremowe, z wiekiem ochrowe do żółtych.

Trzon- walcowaty, 3-7,5x1-2 cm, dosyć jędrny, matowy, biały, rzadko nabiegły różowo, pełny, stopniowo watowaty i pusty.

Miąższ- jędrny, biały, rzadko, nieznacznie żółknący, pod skórką trochę liliowy. Nie zawsze wyczuwalny zapach jodoformu. Smak łagodny.

Wysyp zarodników- ochrowy do żółtego. Zarodniki odwrotnie jajowate, brodawkowato-siateczkowate.

Występowanie- w Polsce występuje w lasach iglastych lub mieszanych na ziemi lekkiej lub gliniastej.

Zastosowanie- jadalny.

Literatura
A. Skirgiełło „Flora Polska”. Grzyby. Tom XX. Gołąbek (Russula).

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały, odcienie żółci
Ostrze blaszekgładkie
Kapelusz
Kolor kapeluszaodcienie brązu, odcienie różu i fioletu
Ksztalt kapeluszawypukły, rozpostarty, wklęsły
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszamatowa, lepka
Trzon
Kolor trzonubiały
Ksztalt trzonucylindryczny
Pierscieńbrak
Powierzchnia trzonugładka
Przekroj trzonupełny, watowaty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy iglaste, lasy mieszane
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Inne
Smakłagodny
Zastosowaniejadalny I nieszczególny w smaku
Odwiedzin profilu grzyba: 2312