gołąbek czerwonofioletowy

Russula sardonia Fr., Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 353 (1838)

Niejadalny
gołąbek czerwonofioletowy  (Russula sardonia) gołąbek czerwonofioletowy  (Russula sardonia) gołąbek czerwonofioletowy  (Russula sardonia) gołąbek czerwonofioletowy  (Russula sardonia) gołąbek czerwonofioletowy  (Russula sardonia) gołąbek czerwonofioletowy  (Russula sardonia)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula sardonia gołąbek czerwonofioletowy
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- 4-10 cm średnicy, jędrny, wypukły, z wiekiem rozpostarty aż do wklęsłego, nawet z garbkiem na szczycie, mięsisty, czerwonofioletowy lub purpurowofioletowy, w środku do czarniawopurpurowego; wyblakły może być plamisty ochrowo, zielonkawo i brązowawo. Brzeg ostry, za młodu podgięty, równy, gładki albo trochę krótko karbowany. Skórka lepka na wilgotno i połyskująca, gładka, mocno przyrośnięta; można ją zedrzeć tylko z brzegu.

Blaszki- dosyć gęste, cienkie, z blaszeczkami, często rozwidlone, ostre przy brzegu kapelusza, przyrośnięte trochę, do łukowato zbiegających, początkowo jasnokremowe, stopniowo stają się kremowe z odcieniem cytrynowym; miejsa dotknięte nabiegają cytrynowo.

Trzon- mocny, jędrny, do 8x2,5 cm, prawie równogruby, gładki, zwykle zabarwiony od jasnoróżówego do fioletoworóżówego i fioletowego, pełen, z wiekiem watowatys, nawet komorowaty.

Miąższ- gruby, bardzo twardy, białawy, często po przełamaniu staje się jasnocytrynowej barwy. Zapach słąby, owocowy; bardzo ostry i piekący smak, po ugotowaniu grzybka gorzki.

Wysyp zarodników- kremowy do kremowoochrowego. Zarodniki kulistawe do szeroko elipsoidalnych, brodwkowato-paciorkowate, czasem o niskich grebieniach, z niepełną siateczką lub tylko z łącznikami.

Występowanie- na glebach lekkich w lasach sosnowych.

Zastosowanie- niejadalny.

Możliwość popełnienia pomyłki- przypomina Russula queleti, od któej różni sę przede wszystkim przyberaniem jasnocytrynowego zabarwienia prez miąższ i blaszki.

Uwagi- grzyb nie trujący, ale nie poszukiwany z powodu długo utrzymującego się piekącego smaku.

Literatura
A. Skirgiełło „Flora Polska”. Grzyby. Tom XX. Gołąbek (Russula).

Inne nazwy
Synonimy polskie:gołąbek przydrożny
Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Kapelusz
Kolor kapeluszaodcienie czerwieni, odcienie różu i fioletu
Ksztalt kapeluszawypukły, rozpostarty, wklęsły
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszagładka, lepka
Trzon
Kolor trzonuodcienie różu i fioletu, odcienie żółci
Ksztalt trzonucylindryczny
Pierscieńbrak
Powierzchnia trzonugładka
Przekroj trzonupełny, komorowaty, watowaty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Inne
Smakpiekący
Zastosowanieniejadalny
Zapachowocowy
Odwiedzin profilu grzyba: 4534