gołąbek śliczny

Russula rosea Pers., Observ. mycol. (Lipsiae) 1: 100 (1796)

Jadalny
gołąbek śliczny (Russula rosea) gołąbek śliczny (Russula rosea) gołąbek śliczny (Russula rosea) gołąbek śliczny (Russula rosea) gołąbek śliczny (Russula rosea)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula rosea gołąbek śliczny
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- Kapelusz 4-11 cm średnicy, półkulisty, potem rozpostarty, mięsisty i twardy, karminowy, krwistoczerwony, cynobrowo-czerwony, a także karminoworóżowy, w środku może nieco wyblakły, ochrowy, brudnobrązowy, a nawet białawy. W okresie suszy bywa spękany na dość duże poletka i przebarwiony na ochrowobrązowo; pęknięcia szerokie i białe. Brzeg równy, tępy, bez karbów. Skórka matowa, sucha, niegładka, podczas pogody deszczowej nielepka, przyrośnięta.

Blaszki- dojrzałych okazów gęste, grube, równodługie, zaokrąglone przy brzegu kapelusza, węższe przy trzonie i nieraz rozwidlone lub astomozujące, białe, z wiekiem kremowobiałe do jasnokremowych, czasem z odcieniem szarawym lub ostrzem
zabarwionym czerwono, wolne, niekiedy miejscami zbiegające.

Trzon- 3-7x1,5-3,7 cm, cylindryczny lub trochę rozszerzony u podstawy, biały albo zabarwiony całkowicie lub miejscami na kolor karminoworóżowy, bez połysku, gładki, z delikatnym podłużnym prążkowaniem przypominającym siateczkę, bardzo twardy, pełny z wiekiem watowaty, a nawet z kilkoma komorami.

Miąższ- Miąższ dosyć gruby, bardzo twardy, biały, niezmienny, chociaż przy wysychaniumoże trochę żółknąć; pod skórą bywa różowy. Zapach słaby, według różnych autorów słabo owocowy, suszonych jabłek lub owocowo-mentolowy. Smak łagodny, określany też jako mentolowy, gorzkawy w blaszkach.

Wysyp zarodników- bardzo jasnokremowy. Zarodniki kulistawe, siateczkowate.

Występowanie- w Polsce pojawia się często w okresie letnio-jesiennym; VII-IX.

Zastosowanie- jadanly.

Uwagi- charakterystycznymi cechami są: bardzo twardy miąższ i karmionowe zabarwienie kapelusza. Jak wiele gołąbków, tak i ten odznacza się pewną zmiennością swych cech, głównie barw. Spowodowało to wyróżnienie prez wielu mikologówtaksonów drobniejszych.

Literatura A. Skirgiełło „Flora Polska”. Grzyby. Tom XX. Gołąbek (Russula).

Inne nazwy
Synonimy łacińskie:Russula lepida
Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Typ blaszekwolne
Kapelusz
Kolor kapeluszaodcienie czerwieni, odcienie różu i fioletu
Ksztalt kapeluszapółkulisty, rozpostarty
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszamatowa
Trzon
Kolor trzonubiały, odcienie różu i fioletu
Ksztalt trzonucylindryczny, rozszerzony u podstawy
Pierscieńbrak
Powierzchnia trzonugładka
Przekroj trzonupełny, komorowaty, watowaty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Pora występowaniajesień, lato
Inne
Smakłagodny
Zastosowaniejadalny II smaczny
Zapachowocowy
Odwiedzin profilu grzyba: 3656