gołąbek skromny

Russula puellaris Fr., Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 362 (1838)

Niejadalny
gołąbek skromny (Russula puellaris)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula puellaris gołąbek skromny
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- 3-4,5(-7) cm średnicy, wypukły, ale szybko rozpostarty i wklęsły w środku, bladopurpurowy, różowolila (kolorem zbliżony do Tricholomopis rutilans), zwykle ciemniejszy w środku, nawet czarniawy, na brzegu zaś wpadający w ochrowy lub też z ochrowymi plamami. Brzeg zaokrąglony, ale cienki, prawie przeświecający, początkowo równy, ale szybko karbowany i nawet trochę gruzełkowaty. Skórka długo wilgotna, błyszcząca, cienka, daje się zedrzeć dosyć łatwo i daleko.

Blaszki- raczej rzadkie, prawie nie rozwidlone, zaokrąglone przy brzegu kapelusza, początkowo wodnisto kremowe, stopniowo żółtoochrowe, na starość nieco przy brzegu plamiste.

Trzon- 3-6x1-1,3 cm, prawie walcowaty, nieznacznie zgrubiały u podstawy, prawie gładki, biały, od dotknięcia przybierający barwę ochrową, z wiekiem zółknący ochrowo lub rdzawo.

Miąższ- jędrny, wcześnie mięknący, łamliwy, cienki (zwłaszcza przy brzegu), biały, po kilku godzinach leżenia nabiega żółtoochrowo. Zapach znikomy lub słaboowocowy. Smak zupełnie łagodny.

Wysyp zarodników- jasnokremowy, tylko niekiedy prawie ciemnokremowy, zarodniki szeroko elipsoidalne, grubo brodawkowate.

Występowanie- w lasach iglastych i rzadziej liściastych. W Polsce notowany.

Zastosowanie- niejadalny.

Możliwość popełnienia pomyłki- może być mylona z Russula versicolor, któej smak po dłuższej próbie jest ostry.

Literatura- A. Skirgiełło „Flora Polska”. Grzyby. Tom XX. Gołąbek (Russula).

Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Russula puellaris"
Linki
Link do starego (nieaktualizowanego) albumu
Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Ostrze blaszekgładkie
Kapelusz
Mleczkobrak
Trzon
Pierscieńbrak
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Inne
Smakłagodny
Zastosowanieniejadalny
Zapachowocowy
Odwiedzin profilu grzyba: 1840