gołąbek piekący

Russula sororia Fr., Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 359 (1838)

Niejadalny
gołąbek piekący (Russula sororia)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula sororia gołąbek piekący
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- Kapelusz 5-10(-12) cm średnicy, wypukły, z wiekiem dosyć głęboko wklęsły, mięsisty i dość jędrny, ciemnoochrowy do brązowoszarego, niekiedy za słabym odcieniem oliwkowym, w środku ciemnobrązowy aż do brązowoczarniawego, a na brzegu bawry sepia. Brzeg cienki, silnie i daleko karbowano-gruzełkowaty. Skórka wilgotna, lepka, bywa delikatnie promienisto porysowana; można ją oderwać prawie do wierzchołka kapelusza.

Blaszki- niezbyt gęste, równodługie, trochę rozwidlone wokół trzonu, jasne, białokremowe, następnie przybierające odcień szarawy, brązowobrudny lub szarawobrązowawy; często są poplamione brudnordawo i i śilnie pomarszczone na grzbiecie.

Trzon- 3,5-6(-7)x1-2,5 cm, prawie równogruby, nieraz wygięty u podstawy, długo białawy, często z odcieniem szarobrązowym, nawet z rdzawymi plamami, pełen, o cienkiej warstwie korowej i rdzeniu z wiekiem watowatym.

Miąższ- ścisły, ale łamliwy, biały do białokreomowego z tendencją do rdzawienia, zwłaszcza w komorach trzonu. Smak nie przykry, ale wolno staje się ostry.

Wysyp zarodników- kremowy. Zarodniki szeroko elipsoidalne do kulistawych, nisko brodawkowate, miejscami przecinkowate, z łącznikami i słabo rysującymi się grzebieniami.

Występowanie- Gołąbek ten występuje na glebach różnego rodzaju w lasach liściastych i prawdopodobnie iglastych. Rzadki.

Zastosowanie- niejadalny.

Uwagi- Grzyb ten cechuje tendencja do zabarwiania miąższu na kolor brązowordzawy. Od russula amoenolens różni się zarodnikami bardziej kulistymi oraz niższymi brodawkami.

Literatura - A. Skirgiełło „Flora Polska”. Grzyby. Tom XX. Gołąbek (Russula).

Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Russula sororia"
Linki
Link do starego (nieaktualizowanego) albumu
Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Ostrze blaszekgładkie
Kapelusz
Kolor kapeluszaodcienie brązu
Ksztalt kapeluszawypukły, wklęsły
Mleczkobrak
Trzon
Kolor trzonubiały, czarny
Ksztalt trzonucylindryczny, wygięty
Pierscieńbrak
Przekroj trzonupełny, watowaty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy lisciaste
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Inne
Smakpiekący
Zastosowanieniejadalny
Odwiedzin profilu grzyba: 1789