gołąbek przykry

Russula pectinatoides Peck, Bull. N.Y. St. Mus. 116: 43 (1907)

Niejadalny
gołąbek przykry (Russula pectinatoides) gołąbek przykry (Russula pectinatoides) gołąbek przykry (Russula pectinatoides) gołąbek przykry (Russula pectinatoides) gołąbek przykry (Russula pectinatoides)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula pectinatoides gołąbek przykry
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- 5-8(-9) cm średnicy, łamliwy, płasko-wypukły, dojrzały wklęsły, szaroochrowy do szarożółtawego i szarobrązowego, w części środkowej zwykle znacznie ciemniejszy, brudnobrązowy do ciemnego szarobrązowego. Brzeg cienki (nawet błoniasty) i ostry, krótko lecz silnie karbowano-gruzełkowaty. Skórka wilgotna i lepka; można zedrzeć na długości 2/3 promienia kapelusza.

Blaszki- łamliwe, dochodzące do trzonu, przyrośnięte lub wolne, często rozwidlone, białawe, białokremowe, niekiedy plamiące na rdzawo, ze zmarszczkami.

Trzon- 3-6x1-2,5 cm, równogruby, ale u dołu cieńszy, łamliwy, gładki, biały, z wiekiem nabiegły ochrowożółto do rdzawobrązowego, u podstawy nieraz czerwonordzawy lub szarawy, pełen, na starość komorowaty i pusty.

Miąższ- biały, pod skórka szarobeżowy, w trzonie brązowawy, dosyć jędrny, ale na starość łamliwy. Zapach niemiły, ale jednocześnie wpadający w owocowy. Smak łagodny, lecz niezbyt przyjemny, może pozostawiać ostry posmak.

Wysyp zarodników- kremowy. Odwrotnie jajowate, o brodawkach niskich, ale ostrych, względnie licznych.

Występowanie- gołąbek podgrzebieniasty wystepuje w lasach liściastych oraz iglastych, a nawet na terenach otwartych; miejscami może być grzybem pospolitym.

Zastosowanie- niejadalny.

Literatura A. Skirgiełło „Flora Polska”. Grzyby. Tom XX. Gołąbek (Russula).

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Typ blaszekwolne, w górnej części przerośnięte
Kapelusz
Kolor kapeluszaodcienie brązu
Ksztalt kapeluszawypukły, spłaszczony
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszalepka
Trzon
Kolor trzonubiały
Ksztalt trzonucylindryczny
Pierscieńbrak
Powierzchnia trzonugładka
Przekroj trzonupełny, pusty, komorowaty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy iglaste, lasy lisciaste
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Inne
Smakłagodny
Zastosowanieniejadalny
Odwiedzin profilu grzyba: 2080