gołąbek niemiły

Russula subfoetens W.G. Sm., J. Bot., Lond. 11: 337 (1873)

Niejadalny
gołąbek niemiły (Russula subfoetens) gołąbek niemiły (Russula subfoetens)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula subfoetens gołąbek niemiły
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- 4-9 (-14) cm średnicy, półkulisty, z wiekiem wklęsły, jędrny, mięsisty, jasnoochrowy, później brudnordzawy, zwłaszcza w części centralnej, ale na brzegu jaśniejszy. Brzeg nieraz łatowaty, silnie karbowany i gruzełkowaty, cienki, śluzowaty, w miarę wysychania błyszczący. Skórkę, która jest promienisto porysowana porysowana, można zedrzeć do połowy promienia kapelusza.

Blaszki- dość gęste, cienkie, nieraz rozwidlone, często z blaszeczkami, zwężone w części brzeżnej, białąwe, później kremowe lub ochrowe, lecz bardzo jasne; ze zmarszczkami.

Trzon- jędrny, elastyczny, 4-7,5(-8)x1-2,5-3,3(-4) cm, biały, z wiekiem ciemniejący pod kolor kapelusza, gładki, mączysty u szczytu, z delikatną siateczką stopniowo brązowiejącą, pełen, początkowo z nielicznymi komorami w brudnordzawym rdzeniu, które stopniowo zajmują całe wnętrze trzonu.

Miąższ- gruby tylko w części centralnej, dość twardy, ale elastyczny, biały, kremowy, szczególnie w młodych okazach dość szybko przebarwiający się na kolor jasnocytrynowy lub żółtawy, lecz w trzonie rdzewiejący. Zapach niemiły, chociaż słabszy niżu R. foetens. Smak niezbyt miły, powoli i słabo piekący.

Wysyp zarodników- jasnokremowy. Zarodniki szeroko elipsoidalne, przecinkowato-brodawkowate.

Występowanie- grzyb dość pospolity w wilgotnych lasach liściastych zachodniej Europy. W Polsce spotykany.

Możliwość popełnienia pomyłki- Russula subfoetens długo była u nas uważana za odmianę Russula foetens. Obecnie traktuje się ją jako gatunek samodzielny

Literatura - A. Skirgiełło „Flora Polska”. Grzyby. Tom XX. Gołąbek (Russula).

Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Russula subfoetens"
Linki
Link do starego (nieaktualizowanego) albumu
Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Kapelusz
Kolor kapeluszaodcienie żółci, odcienie brązu
Ksztalt kapeluszapółkulisty, wklęsły
Mleczkobrak
Trzon
Kolor trzonubiały
Ksztalt trzonucylindryczny
Pierscieńbrak
Powierzchnia trzonugładka
Przekroj trzonupełny, komorowaty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy lisciaste
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Inne
Smakpiekący
Zastosowanieniejadalny
Odwiedzin profilu grzyba: 2237