gołąbek gęstoblaszkowy

Russula densifolia Secr. ex Gillet, Hyménomycètes (Alençon): 231 (1876)

Jadalny
gołąbek gęstoblaszkowy (Russula densifolia) gołąbek gęstoblaszkowy (Russula densifolia) gołąbek gęstoblaszkowy (Russula densifolia)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula densifolia gołąbek gęstoblaszkowy
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- masywny, 5-10 cm średnicy, wklęsły, białawy z odcieniem kremowym lub nieco oliwkowym, nieraz różowawym, od dotknięcia niekiedy przyberający w tych miejscach barwę łososiową, a potem brudnobrązową, szczególnie w części środkowej. Skórka początkowo lepka, szybko staje się sucha, słabo błyszcząca, gładka i naga. Brzeg długo podwinięty, za młodu nieco omszony.

Blaszki- cienkie i gęste, z licznymi blaszeczkami, przyrośnięte i zbiegające, stosunkowo wąskie, ostre na obu końcach, białe za młodu, póżniej kremowe z cielistym odcienie, stopniowo ciemniejące jak u Russula nigricans.

Trzon- 3-8x2-2,5 cm, masywny, twardy, początkowo słabo omszony, szybko staje się gładki, biały lub białawy, od dotknięcia plami się na kolor łososiowy.

Miąższ- gruby, ścisły, jędrny, biały, na przekroju po kilku minutach przybiera barwę marmurkowatą, szaro-łososiowo-czerwnoną, w końcu szarzeje. Zapach owocowy, słaby, nie wyróżniający się. Smak prawie łagodny, w blaszkach nieco piekący.

Wysyp zarodników- biały lub jasnokremowy. Zarodniki odwrotnie jajowate do szeroko elipsoidalnych, słabo urzeźbione.

Występowanie- grzyb ten występuje w lasach iglastych i liściastych nie tylko na niżu, ale i w górach strefy umiarkowanej półkuli północnej. W Polsce znany jest z kilku stanowisk.

Zastosowanie- jadalny, ale mało wartościowy.

Możliwość popełnienia pomyłki- różni się od Russula nigricans cieńszymi i znacznie gęściej położonymi blaszkami oraz mniejszymi rozmiarami; od Russula albonigra różni się miąższem czerwieniejącym marmurkowato i czerniejącym na powietrzu oraz gorzkawym smakiem blaszek, a od Russula adusta wyraźnym różowieniem miąższu przed jego poszarzeniem.

LiteraturaA. Skirgiełło „Flora Polska”. Grzyby. Tom XX. Gołąbek (Russula).

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Typ blaszekszeroko przerośnięte, zbiegające
Kapelusz
Kolor kapeluszabiały, odcienie brązu, odcienie czerwieni, odcienie różu i fioletu
Ksztalt kapeluszawklęsły
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszagładka
Trzon
Kolor trzonubiały
Ksztalt trzonucylindryczny
Pierscieńbrak
Przekroj trzonupełny
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy iglaste, lasy lisciaste
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Inne
Smakłagodny
Zastosowaniejadalny I nieszczególny w smaku
Zapachowocowy
Odwiedzin profilu grzyba: 2450