gołąbek podpalany

Russula adusta (Pers.) Fr., Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 350 (1838)

Jadalny
gołąbek podpalany (Russula adusta) gołąbek podpalany (Russula adusta) gołąbek podpalany (Russula adusta) gołąbek podpalany (Russula adusta)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula adusta gołąbek podpalany
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- do 15(-17) cm średnicy, mięsisty, początkowo nieco wypukły, dojrzały szeroko wklęsły, za młodu białawy, z wiekiem białawokremowy, brudnobrązowy, barwy sepia, do czarniawego, w części centralnej. Brzeg podwinięty, gładki, z wiekiem odwijający się. Skórka gładka, naga, matowa, trochę lepka, szybko jednak staje się suchą i błyszczącą; niekiedy na skraju kapelusza bywa delikatnie ziarnista; jest mocno zrośnięta z miąższem, dlatego trudno ją zedrzeć.

Blaszki- stosunkowo cienkie i gęste, zatokowato przyrośnięte, trochę zbiegające. Białawe, białokreomowe, najwyżej z ciemniejszym odcieniem, potem brudnobiałe; w starości ostrze ich staje się czarniawe.

Trzon- 3-8(-10)x2-5 cm, gruby, ścisły i twardy, gładki i nieco błyszczący, biały, potem brudnobiały, w końcu przybierający kolor właściwy dla kapelusza, pełny, na starość przeważnie watowaty.

Miąższ- do 2,5 cm grubości, jędrny, twardy, biały, białoszary, bardzo wolno, zwłaszcza w trzonie, staje się barwy cielistej, po czym robi się marmurkowaty, a po dłuższym leżeniu stopniowo szarzeje; czernieje po upływie co najmniej 12 godzin. Zapach niezbyt przyjemny. Smak łagodny.

Wysyp zarodników- Wysyp biały. Zarodniki kulistawe do szerokoelipsoidalnych, delikatnie siateczkowato-punktowane.

Występowanie- Gołąbek podpalany występuje na glebach piaszczystych w lasach liściastych i mieszanych. W Polsce jest dość częsty, ale znajdowany pojedynczo.

Zastosowanie- Grzyb jadalny, ale nie poszukiwany.

Możliwość popełnienia pomyłki- >- Jest on dość charakterystyczny, a mimo to najczęściej mylony z Russula albonigra, która ma smak wyraźnie gorzkawy i miąższ szybko czerniejący na powietrzu. Od Russula nigricans różni się cienkimi i gęstymi blaszkami, a od Russula densifolia, której miąższ po przełamaniu najpierw czerwienieje a potem czernieje, łagodnym smakiem oraz miąższem zaledwie szarzejącym, na starość brązowiejącym bez czerwienienia.

Literatura - A. Skirgiełło „Flora Polska”. Grzyby. Tom XX. Gołąbek (Russula).

Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Russula adusta"
Linki
Link do starego (nieaktualizowanego) albumu
Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Typ blaszekzatokowo przyrośnięte
Kapelusz
Brzeg kapeluszagładki
Kolor kapeluszabiały, odcienie brązu
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszagładka, matowa
Trzon
Kolor trzonubiały, czarny
Ksztalt trzonucylindryczny
Pierscieńbrak
Powierzchnia trzonugładka
Przekroj trzonupełny, watowaty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy lisciaste, lasy mieszane
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Inne
Smakłagodny
Zastosowaniejadalny I nieszczególny w smaku
Odwiedzin profilu grzyba: 3304