orzast promienisty

Phaeophyscia sciastra (Ach.) Moberg, Symb. bot. upsal. 22(no. 1): 47 (1977)

orzast promienisty (Phaeophyscia sciastra)
Ascomycota workowce
Arthoniomycetes
Dothideomycetes
Eurotiomycetes
Geoglossomycetes
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Lecanoromycetes
Acarosporales
Baeomycetales
Candelariales
Lecanorales
Lecanoromycetidae
Ostropales
Peltigerales
Pertusariales
Teloschistales
Physciaceae
Amandinea brudziec
Anaptychia obrostnica
Buellia brunatka
Calicium
Cyphelium oczlik
Diplotomma skorupowiec
Physcia obrost
Physconia Soreniec
Rinodina
Teloschistaceae
Umbilicariales
nieprzypisany
Leotiomycetes patyczniaki
Lichinomycetes
Neolectomycetes
Pezizomycetes kustrzebniaki
Sordariomycetes
nieprzypisany
Basidiomycota podstawczaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Plecha:

Listkowata, do 5 cm średnicy, rozetkowata lub rzadziej nieregularna. Odcinki plechy wydłużone i pojedyncze, nieregularne lub sporadycznie nieco zaokrąglone, ​​częściowo zachodzące na siebie, 0,2-0,6(1) mm szerokości, zazwyczaj płaskie lub nieregularnie wypukłe. Górna powierzchnia szaro-brązowa lub brązowa, bez oprószenia (lub rzadko z bardzo rzadkim nalotem na niektórych partiach odcinków), czasem z niejednolitą lub ciągłą, białawą warstwą epinekralną utworzoną centralnie, z izydiami. Izydia granulowane do nieco cylindrycznych, zwykle brązowe (ciemniejsze niż reszta górnej powierzchni kory) oraz niby-okorowane. Soredia głównie nieregularne, krótko wydłużone na marginalnych klastrach, a czasem również laminalne w starszych częściach plechy. Górna kora paraplektenchymatyczna. Rdzeń biały. Dolna kora paraplektenchymatyczna. Dolna powierzchnia czarna, czasami jaśniejsza na zakończeniach odcinków, matowa albo rzadziej błyszcząca. Chwytniki proste, czarne.

Owocniki:

Apotecja, rzadko występujące, do 2 mm średnicy, siedzące. Brzeżek jednolity lub z czasem z płatkami. Askospory elipsoidalne, o wymiarach 16-22 x 7-11 mikrometrów, typu Physcia.

Barwienia:

Wszystkie negatywne.

Metabolity wtórne:

Zazwyczaj brak, czasem wykrywane są śladowe ilości terpenoidów.

Podłoże i ekologia:

Rośnie na skałach, rzadko na korze lub drewnie.

Występowanie:

Ameryka Północna, Europa i Nowa Zelandia. W Polsce podawany z prawie całego obszaru.

Uwagi:

Wąskie odcinki plechy, jej ciemny kolor oraz marginalne / submarginalne izydia i kwaśne siedlisko pozwalają odróżnić ten takson od większości innych członków tego rodzaju (ale patrz opis np. Phaeophyscia adiastola). Słabo rozwinięte okazy z rzadkimi lub brakującymi izydiami, łatwo i często są mylone z Phaeophyscia decolor. Czasami konieczne jest bardzo dokładne badanie okazu aby wykryć izydia, a inne gatunki mogą również wytwarzać zeorinę. Miejscami okazy Phaeophyscia sciastra mają liczne, laminalne izydia, które, jeśli są drobniejsze niż zwykle mogą być mylone z sorediami i mylone z innymi gatunkami.

 

Synonimy:

Parmelia sciastra Ach., Physcia lithotea (Ach.) Nyl., Physcia lithotea f. arboricola Räsänen, Physcia lithotea f. erigens (Vain.) H. Olivier, Physcia lithotea f. lithotea (Ach.) Nyl., Physcia lithotea f. perisidiosa Räsänen, Physcia lithotea var. erigens (Vain.) H. Olivier, Physcia lithotea var. lithotea (Ach.) Nyl., Physcia lithotea var. sciastra (Ach.) Nyl., Physcia orbicularis f. sciastra (Ach.) Schade, Physcia sciastra (Ach.) Du Rietz, Physcia sciastra f. albicans (Harm.) M. Choisy, Physcia sciastra f. arboricola Kosk., Physcia sciastra f. cinerascens Nádv., Physcia sciastra f. depallens Nádv., Physcia sciastra f. erigens (Vain.) Nádv., Physcia sciastra f. muscicola (Schaer.) Szatala, Physcia sciastra f. salina (Erichsen) J.W. Thomson, Physcia sciastra f. sciastra (Ach.) Du Rietz, Physcia sciastra var. arborea Erichsen, Physcia sciastra var. muscicola (Schaer.) Frey, Physcia sciastra var. salina Erichsen, Physcia sciastra var. sciastra (Ach.) Du Rietz.

 

Opracował: Grzegorz Gajkowski

Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Phaeophyscia sciastra"
Budowa
Typ grzybazlichenizowane (porosty)
Odwiedzin profilu grzyba: 411