obielec gipsowy

Squamarina gypsacea (Sm.) Poelt, Mitt. bot. StSamml., Münch. 19-20: 524 (1958)

obielec gipsowy (Squamarina gypsacea) obielec gipsowy (Squamarina gypsacea)
Ascomycota workowce
Arthoniomycetes
Dothideomycetes
Eurotiomycetes
Geoglossomycetes
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Lecanoromycetes
Acarosporales
Baeomycetales
Candelariales
Lecanorales
Catillariaceae
Cladoniaceae
Lecanoraceae
Mycoblastaceae
Parmeliaceae
Pilocarpaceae
Psoraceae
Ramalinaceae
Scoliciosporaceae
Stereocaulaceae
Lepraria liszajec
Squamarina
Squamarina gypsacea obielec gipsowy
Stereocaulon chróścik
Lecanoromycetidae
Ostropales
Peltigerales
Pertusariales
Teloschistales
Umbilicariales
nieprzypisany
Leotiomycetes patyczniaki
Lichinomycetes
Neolectomycetes
Pezizomycetes kustrzebniaki
Sordariomycetes
nieprzypisany
Basidiomycota podstawczaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Plecha:

Gatunek dość zmienny morfologicznie. Plecha stosunkowo duża, złożona z rozproszonych lub skupionych łuseczek, kolistych lub wydłużonych. Łuseczki o szerokości 2-5 mm i grubości 1 mm, białawe do oliwkowych, z charakterystycznym białym obramowaniem. Górna strona gładka, jasno żółto-zielona do blado-brunatnawej, na marginesach zwykle oprószona. Dolna strona jasna do prawie czarnej z kępkami chwytników. Warstwa miąższowa bardzo gruba, kredowo-biała.

Owocniki:

Apotecja lekanorowe, rzadkie, osiągają średnicę 10 milimetrów, wklęsłe lub płaskie, na początku z brzeżkiem plechowym. Tarczki ochrowo-żółte do blado-brunatnych. Hymenium wysokości 80-100 mikrometrów. Zarodniki jednokomórkowe, elipsoidalne, bezbarwne, o wymiarach 11,5-18,5 x 5-7 mikrometrów, po 8 w worku.

Barwienia:

Pd+ żółtawy, K- i C-.

Podłoże i ekologia:

Squamarina gypsacea jest porostem alpejsko-śródziemnomorskim, który występuje głównie w szczelinach skał wapiennych.

Występowanie:

Bardzo pospolity i rozpowszechniony jest w Alpach na wapieniach powyżej linii drzew do poziomie niwalnym. Często występuje w Kalktatra i na Bałkanach. W regionie Morza Śródziemnego jest ograniczony do zacienionych szczelin skalnych. Bardzo rzadko podawany z północnych Alp i Karpat. W Polsce podawany z wapiennej części Tatr oraz z Dolnego Śląska.

Uwagi:

Squamarina gypsacea jest gatunkiem rodzaju Squamarina od 1958 roku, wydzielonym przez Josefa Poelt z rodzaju Lecanora. Łacińskie słowo oznacza łuskę na tynku. Porost Squamarina gypsacea był już znany w 1791 roku, podany przez angielskiego botanika JE Smitha, który nazwał go jako Licheniu gypsaceus.

 

Synonimy:

Lecanora gypsacea (Sm.) Müll. Arg., Lecanora gypsacea var. gypsacea (Sm.) Th. Fr., Lecanora gypsacea var. subcetrarioides Zahlbr. ex Suza, Lichen gypsaceus Sm., Parmelia gypsacea (Sm.) Fr., Patellaria gypsacea (Sm.) Trevis., Placodium gypsaceum (Sm.) Trevis., Psoroma gypsaceum (Sm.) A. Massal., Squamaria gypsacea (Sm.) Nyl.

 

Opracował: Grzegorz Gajkowski

Inne nazwy
Synonimy łacińskie:Lecanora fragilis , Lecanora gypsacea ,
Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Squamarina gypsacea"
Budowa
Typ grzybazlichenizowane (porosty)
Odwiedzin profilu grzyba: 308