łatownica promienista

Lobothalia radiosa (Hoffm.) Hafellner

łatownica promienista (Lobothalia radiosa) łatownica promienista (Lobothalia radiosa) łatownica promienista (Lobothalia radiosa) łatownica promienista (Lobothalia radiosa) łatownica promienista (Lobothalia radiosa) łatownica promienista (Lobothalia radiosa) łatownica promienista (Lobothalia radiosa)
Ascomycota workowce
Arthoniomycetes
Dothideomycetes
Eurotiomycetes
Geoglossomycetes
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Lecanoromycetes
Acarosporales
Baeomycetales
Candelariales
Lecanorales
Lecanoromycetidae
Ostropales
Peltigerales
Pertusariales
Icmadophilaceae
Megasporaceae
Aspicilia
Circinaria
Lobothalia łatownica
Lobothalia radiosa łatownica promienista
Megaspora
Ochrolechiaceae
Pertusariaceae
Teloschistales
Umbilicariales
nieprzypisany
Leotiomycetes patyczniaki
Lichinomycetes
Neolectomycetes
Pezizomycetes kustrzebniaki
Sordariomycetes
nieprzypisany
Basidiomycota podstawczaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Plecha:

Skorupiasta, z odcinkami na krawędzi, kolista, do 8 cm średnicy, grubości 0,25-0,5 mm, zwykle ściśle przyrośnięta do podłoża, spękana do areolkowatej lub brodawkowato-areolkowata. Areolki płaskie do wypukłych, ciągłe, pojedyncze do konfluentnych, 0,5-1 mm szerokości, często kanciaste w zarysie. Odcinki ciągłe, zlewające się, mocno przyrośnięte lub sporadycznie zachodzące na siebie, długości 3-5 mm, szerokości 0,5-1,5 mm, około 0,25 mm grubości, podzielone i poprzecznie połamane, miejscami spękane, płaskie, na zakończeniach zaokrąglone, poszerzone i karbowane. Górna powierzchnia zwykle ciemno-szara (zielonkawo- do oliwkowo-szarej lub szaro brązowa) do czarnej, czasem jaśniejsza (żółto-szara do kremowej lub szaro-biała) na obwodzie, bez zmian pod wpływem wilgoci, gładka i bez oprószenia, czasem miejscami oprószona, często nieregularnie miejscami zaplamiona. Zakończenia skrajnych odcinków oliwkowo-czarne. Górna kora złożona głównie z obfitych, martwych komórek glonów, ale również z antyklinalnych strzępek z okrągłymi komórkami, około 30 mikrometrów grubości. Powyżej 10 mikrometrów brązowa, z licznymi, drobnymi, ciemno-brązowymi granulkami i bezbarwnymi, grubo ziarnistymi kryształkami (wszystkie granulki i kryształki nierozpuszczalne w K). Warstwy epinekralnej brak. Rdzeń gęsty, bez wiązki strzępków, z grubymi i drobnymi kryształkami, przezroczystymi granulkami i płytkami (wszystkie nierozpuszczalne w K). Warstwa glonów grubości do 150 mikrometrów, algi pogrupowane, poniżej górnej powierzchni dolnej kory nie są widoczne. Dolnej kory brak.

Owocniki:

Apotecja, zwykle liczne, przeważnie gęściejsze w środku plechy, długo w niej zagłębione, potem przyrośnięte, szeroko siedzące, 0,5-1,5 mm, średnicy, często połączone lub zlewające się ze sobą i nieregularne. Tarczki czerwono-brązowe do szaro-brązowych, brązowo-czarne lub prawie czarne, początkowo wklęsłe, potem przyjmujące kształt urny, następnie płaskie, zwykle bez oprószenia. Brzeżek do 0,1 mm szerokości, bardzo nieregularny lub jednolity, lekko wzniesiony. Epihymenium 10-15 mikrometrów grubości. Obłocznia galaretowata do szklistej, 70-80 mikrometrów wysokości. Wstawki nie koralikowate (poniżej wierzchołka z długimi, prostymi komórkami), mocno zagęszczone, z kulistymi komórkami apikalnymi, szerokości 2-3 mikrometrów. Hypotecjum około 30 mikrometrów grubości. Worki podłużnie elipsoidalne, o wymiarach około 45 x 15 mikrometrów. Askospory bezbarwne, proste, krótko i długo elipsoidalne, o wymiarach 11-15 x 6-8,5 mikrometrów.

Barwienia:

Plecha K- lub K+ niewyraźnie brązowy, C-, KC-, P-.

Metabolity wtórne:

Nie wykryto, ale Hermann i wsp. (1973) z Europy i Izraela podaje obecność kwasu norstiktowego. Wcześniejsze doniesienia (Eigler i Poelt 1965) wspominały o występowaniu kwasu psoromiowego i salazinowego u odmiany var. subcircinata.

Podłoże i ekologia:

Rośnie na twardych skałach krzemionkowych (bazaltach i innych skałach wulkanicznych, granitach, ryolitach) lub na skałach złożonych z krzemianów węglanowych (z zawartością krzemionki i niemal równej liczbie wapnia lub magnezu). W Polsce podawana ze skał wapiennych, betonu i kamieni krzemionowych w terenach otwartych.

Występowanie:

W Europie, Azji i Ameryce Północnej. W Polsce na terenach północno-zachodnich, w Sudetach i w części wyżynno-górskiej.

Uwagi:

Lobothallia radiosa różni się od innych gatunków tego rodzaju głównie niemal stale zagłębionymi apotecjami, ich często wklęsłymi i często błyszczącymi tarczkami, prostszą strukturą wewnętrzną i mniejszymi workami.

 

Synonimy:

Lecanora circinata var. circinata (Pers.) Ach., Lecanora radiosa (Hoffm.) Schaer., Lecanora radiosa f. centrifuga (Servít) Zahlbr.,Lecanora radiosa f. coerulescens (H. Olivier) Zahlbr., Lecanora radiosa f. ocellata (Bagl. & Carestia) Zahlbr., Lecanora radiosa f. pinacion (Ach.) Zahlbr., Lecanora radiosa f. radiosa (Hoffm.) Schaer., Lecanora radiosa f. subfarinosa (Nyl.) Zahlbr., Lecanora radiosa subsp. radiosa (Hoffm.) Schaer., Lecanora radiosa var. albopulverulenta (Bagl. & Carestia) Zahlbr., Lecanora radiosa var. carbonatica (Gyeln.) Cretz., Lecanora radiosa var. incanescens (Nyl.) Zahlbr., Lecanora radiosa var. likana Servít, Lecanora radiosa var. myrrhina (Ach.) Schaer., Lecanora radiosa var. psoralis Schaer., Lecanora radiosa var. radiosa (Hoffm.) Schaer.,Lecanora radiosa var. rauca (J. Steiner) Zahlbr.

 

Opracował: Grzegorz Gajkowski

Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Lobothalia radiosa"
Budowa
Typ grzybazlichenizowane (porosty)
Odwiedzin profilu grzyba: 746