odnożyca pośrednia

Ramalina intermedia (Delise ex Nyl.) Nyl. non auct.

Pod ochroną
odnożyca pośrednia (Ramalina intermedia) odnożyca pośrednia (Ramalina intermedia) odnożyca pośrednia (Ramalina intermedia) odnożyca pośrednia (Ramalina intermedia) odnożyca pośrednia (Ramalina intermedia)
Ascomycota workowce
Arthoniomycetes
Dothideomycetes
Eurotiomycetes
Geoglossomycetes
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Lecanoromycetes
Acarosporales
Baeomycetales
Candelariales
Lecanorales
Catillariaceae
Cladoniaceae
Lecanoraceae
Mycoblastaceae
Parmeliaceae
Pilocarpaceae
Psoraceae
Scoliciosporaceae
Stereocaulaceae
Lecanoromycetidae
Ostropales
Peltigerales
Pertusariales
Teloschistales
Umbilicariales
nieprzypisany
Leotiomycetes patyczniaki
Lichinomycetes
Neolectomycetes
Pezizomycetes kustrzebniaki
Sordariomycetes
nieprzypisany
Basidiomycota podstawczaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Gatunek objęty ochroną ścisłą  na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów.

Opis:

Jest niewielkim porostem krzaczkowatym o długości do 2 cm i o delikatnej plesze. Rośnie zwykle w małych murawkach. Nieregularnie rozgałęziona, przeważnie matowa, jasno-zielona plecha, przyczepiona jest do podłoża cienką, jasną nasadą. Soralia są prawie zawsze wykształcone na końcach i brzegach odcinków, początkowo kropeczkowate, później większe, niewyraźnie odgraniczone. Wytwarzają ziarenkowate soredia, po których wypadnięciu powstają kraterowate wgłębienia. Owocniki tworzą się rzadko (Nowak, Tobolewski 1975).

Występowanie:

Jest gatunkiem o bardzo szerokim zasięgu, lecz znanym z nielicznych stanowisk w Europie i Ameryce Północnej (Motyka 1962). Mała liczba notowań może w pewnym stopniu wynikać z faktu, iż nie zawsze gatunek ten wyróżniano. W zbiorach znajdowano ją oznaczoną jako Ramalina pollinaria lub Ramalina farinacea. W przeciwieństwie do obu tych gatunków, Ramalina intermedia ma plechę kruchą i miękką, o niespłaszczonych odcinkach oraz luźnym miąższu. Od Ramalina farinacea różni się ponadto kształtem i umieszczeniem soraliów oraz brakiem barwienia od Pd, a od Ramalina pollinaria ziarenkowatymi sorediami.

Siedlisko:

Rośnie głównie na wapieniach lub krzemianowych skałach o odczynie zasadowym, w miejscach podwieszonych i w niszach, zwłaszcza u podstawy ścian i bloków skalnych, niekiedy też na korze drzew. Dogodnym siedliskiem są dla niej także stare, ceglane mury zabytkowych budowli, o ekspozycji zapewniającej odpowiednie zacienienie.

Uwagi:

Gatunek ten umieszczony jest na „Czerwonej liście porostów wymarłych i zagrożonych w Polce" (Cieśliński i in. 2003), w kategorii CR (na granicy wymarcia).

 

Opracował: Grzegorz Gajkowski

Na podstawie "Nowe stanowiska Ramalina intermedia (Delise ex Nyl.) Nyl. (Ascomycota lichenisati) w południowo-zachodniej Polsce", Ewa Latusek, Magdalena Popiel, Katarzyna Szczepańska.

Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Ramalina intermedia"
Budowa
Typ grzybazlichenizowane (porosty)
Prawo
OchronaTak
Odwiedzin profilu grzyba: 1899