soreniec żółtawy

Physconia enteroxantha (Nyl.) Poelt

soreniec żółtawy (Physconia enteroxantha) soreniec żółtawy (Physconia enteroxantha) soreniec żółtawy (Physconia enteroxantha)
Ascomycota workowce
Arthoniomycetes
Dothideomycetes
Eurotiomycetes
Geoglossomycetes
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Lecanoromycetes
Acarosporales
Baeomycetales
Candelariales
Lecanorales
Lecanoromycetidae
Ostropales
Peltigerales
Pertusariales
Teloschistales
Physciaceae
Amandinea brudziec
Anaptychia obrostnica
Buellia brunatka
Calicium
Cyphelium oczlik
Diplotomma skorupowiec
Phaeophyscia orzast
Physcia obrost
Rinodina
Teloschistaceae
Umbilicariales
nieprzypisany
Leotiomycetes patyczniaki
Lichinomycetes
Neolectomycetes
Pezizomycetes kustrzebniaki
Sordariomycetes
nieprzypisany
Basidiomycota podstawczaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Plecha:

Listkowata, do 6 cm średnicy, nieregularna do rozetkowatej. Odcinki plechy proste i pojedyncze do nieco nieregularnie zaokrąglonych, częściowo zachodzące na siebie, 0,5-2(3) mm szerokości, płaskie lub lekko nieregularnie wklęsłe. Powierzchnia górna szaro-brązowa do ciemno-brązowej, z częściowym oprószeniem na zakończeniach odcinków, z sorediami. Soredia przede wszystkim tworzą się w marginalnych soraliach, które są wydłużone, proste do nieco zakrzywionych, ze słabo odgiętymi brzegami, soralia powierzchniowe czasami tworzą się w starszych częściach plechy, Kora górna paraplektenchymatyczna (choć czasami jest to widoczne dopiero co najmniej 1-2 mm od zakończenia odcinków). Rdzeń zwykle blado-żółtawy do żółtego, czasami biały lub częściowo białawy (szczególnie, ale nie wyłącznie w młodszych częściach plechy). Kora dolna nieregularnie prosoplektenchymatyczna. Powierzchnia dolna zewnętrznych odcinków zwykle jasna lub jasno-brązowa, szybko ciemniejąca do ciemnego brązu lub czarnego w kierunku środka, matowa do słabo błyszczącej. Chwytniki czarne i szczoteczkowato rozgałęzione.

Owocniki:

Apotecja, rzadkie, około 2 mm średnicy, siedzące. Brzeżek gruby i jednolity (bez ząbków), ale wcześnie pokrywa się sorediami, przynajmniej w pewnej części. Zarodniki o wymiarach 28-35(38) x 15-18(20) mikrometrów.

Barwienia:

Kora: wszystkie negatywne. Rdzeń K+ żółtawy (czasami bardzo jasny), C-, KC+ żółty do żółto-pomarańczowego, P-. Soralia K+ i KC+ żółtawy zmieniający się na żółto-pomarańczowy lub K-, KC- (zwłaszcza gdy soredia posiadają brązowy pigment).

Metabolity wtórne:

Kwas sekaloniowy w rdzeniu i soraliach (w bardzo zmiennych ilościach).

Podłoże i ekologia:

Rośnie na korze drzew liściastych, skałach, mchach porastających skały, lub rzadko na glebie.

Występowanie:

Na terenie Ameryki Północnej, Europy, Afryki Północnej i Azji. W Polsce rozproszony na całym terytorium.

Uwagi:

Rdzeń zwykle jest jasnożółty lub żółty, dzięki czemu trudno go pomylić z innymi gatunkami. Jeśli jednak stężenie kwasu sekaloniowego jest bardzo niskie, co w rdzeniu objawia pojawieniem się białego koloru, barwienia mogą być bardzo niejednoznacze i wymagają uważnej interpretacji. Takie okazy są zwykle błędnie oznaczane jako jeden z innych gatunków.

 

Synonimy:

Parmelia cycloselis var. lithotea Ach., Parmelia subdetersa (Nyl.) Kernst., Physcia cycloselis var. lithotea (Ach.) Ach., Physcia enteroxantha Nyl., Physcia enteroxanthella (Harm.) H. Olivier, Physcia grisea f. enteroxanthella (Harm.) Erichsen, Physcia grisea var. enteroxanthella (Harm.) Servít, Physcia leucoleiptes f. enteroxanthella (Harm.) Mereschk., Physcia obscura var. lithotea (Ach.) Nyl., Physcia pityrea var. enteroxanthella Harm., Physcia subdetersa Nyl., Xanthoria subdetersa (Nyl.) Horw.

 

Opracował: Grzegorz Gajkowski

Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Physconia enteroxantha"
Budowa
Typ grzybazlichenizowane (porosty)
Odwiedzin profilu grzyba: 743