koźlarz topolowy

Leccinum duriusculum (Schulzer ex Kalchbr.) Singer, Am. Midl. Nat. 37(1): 122 (1947)

Jadalny
koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum) koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum) koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum) koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum) koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum) koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum) koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum) koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Amylocorticiaceae
Boletaceae borowikowate
Aureoboletus złotak
Boletellus
Boletochaete
Boletus borowik
Buchwaldoboletus
Butyriboletus
Caloboletus
Chalciporus maślaczek
Chamonixia borowiczka
Cyanoboletus
Exsudoporus
Hemileccinum
Hortiboletus
Imleria
Imperator
Lanmaoa
Neoboletus
Octaviania podziemka
Phylloporus poroblaszek
Pseudoboletus
Rheubarbariboletus
Rubinoboletus
Rubroboletus
Strobilomyces szyszkowiec
Suillellus
Sutorius
Tylopilus goryczak
Xanthoconium
Xerocomellus
Xerocomus
Coniophoraceae gnilicowate
Diplocystidiaceae
Gastrosporiaceae
Gomphidiaceae klejówkowate
Gyroporaceae piaskowcowate
Hygrophoropsidaceae lisówkowate
Paxillaceae krowiakowate
Rhizopogonaceae piestrówkowate
Sclerodermataceae tęgoskórowate
Sclerogastraceae
Serpulaceae
Suillaceae maślakowate
Tapinellaceae Ponurnikowate
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
Opis

Owocnik- 40-150(220)mm, półkolisty, później wypukły, finalnie szczyt lekko spłaszczony; bardzo zmienny w kolorze, od dość bladego szarobrązowego z delikatnym fioletowym odcieniem do dość ciemnego szarego lub czerwonawobrązowego; cały pokryty znikomymi filcowatymi włókienkami, ew. bardzo nikłymi łuseczkami, często z wiekiem drobno spękany w bardzo małe filcowate łatki, które początkowo ubarwione identycznie jak tło, z wiekiem zaczynają kontrastować z jaśniejszym tłem.

Rurki- wąsko przyrośnięte do prawie wolnych, do 25mm długości, kremowobiałe, później szarawe, pory okrągłe 0,3-0,5mm średnicy, pod naciskiem brązowiejące.

Trzon- 80-170x14-20mm, cylindryczny, lekko zbieżysty na szczycie, z walcowatą do maczugowatej podstawą; biały z podłużnymi czarnymi kosmkami; podstawa po uszkodzeniu przebarwia się na żółtozielono lub niebieskozielono.

Miąższ- biały, po przecięciu powoli przebarwiający się na fioletoworóżowo.

Wysyp zarodników - oliwkowobrązowy.

Występowanie- głównie pod osikami (Populus tremula), ale również pod innymi topolami (Populus); na wapiennych glinach, czasami na piaskach i iłach; od lipca do października (VII-X).

Zastosowanie - jadalny, smaczny, zapach przyjemny, smak łagodny.

Możliwość popełnienia pomyłki -występujący pod brzozami (Betula) Koźlarz babka - Leccinum scabrum, który jednak nie ma zielonego odcienia na podstawie trzonu.

Inne nazwy
Synonimy łacińskie:Leccinum aurantiacum subsp. duriusculum (Schulzer ex Kalchbr.) Hlaváček 1958, Leccinum duriusculum f. robustum Lannoy & Estadès 1994
Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Leccinum duriusculum"
Linki
Link do starego (nieaktualizowanego) albumu
Budowa
Typ grzybarurki
Hymenofor
Kolor wysypuodcienie brązu
Kapelusz
Kolor kapeluszaodcienie brązu
Ksztalt kapeluszapółkulisty, wypukły, spłaszczony
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszaz łatkami, filcowata, pomarszczona
Trzon
Kolor trzonubiały, odcienie brązu
Ksztalt trzonucylindryczny, rozszerzony u podstawy
Pierscieńbrak
Podstawa trzonubrak pochwy
Powierzchnia trzonuwłóknisto-łuseczkowata
Przekroj trzonupełny
Typ trzonucentralny
Występowanie
Mikoryza z drzewamiTopola osika, Topola biała, Topola czarna
Podłożegleba
Siedliskolasy lisciaste, lasy mieszane
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Pora występowaniajesień, lato
Inne
Smakłagodny
Zastosowaniejadalny II smaczny
Zapachgrzybowy
Odwiedzin profilu grzyba: 9586