gołąbek żółciowy

Russula fellea (Fr.) Fr., Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 354 (1838)

Niejadalny
gołąbek żółciowy (Russula fellea) gołąbek żółciowy (Russula fellea) gołąbek żółciowy (Russula fellea)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula fellea gołąbek żółciowy
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik - mięsisty; o zabarwieniu jasnożółtoochrowym, cielistoochrowym, słomkowożółtym, czasem bywa miodowobrunatny, odcienie bledną ku brzegom; 5-8 do max. 12 cm średnicy, dość masywny, początkowo półkulisty, potem płaski do płytko wklęsłego, zwykle widoczny mały garbek; skórka kapelusza gładka i błyszcząca, jedynie gdy wilgotna to lepka, dająca się zdzierać tylko przy brzegu; u starych okazów brzeg kapelusza gruzełkowaty lub krótko karbowany.

Blaszki - cienkie, przyrośnięte do trzonu, ustawione regularnie i nie bardzo gęsto, często są ku tyłowi częściowo rozwidlone, młode blaszki blade, stare białobrunatne, kruche.

Trzon - cylindryczny, wysokości 4-6 cm, o przekroju 1-2 cm, jaśniejszy od kapelusza, w odcieniu kremowożółtym, początkowo pełny, później zaczopowany.

Miąższ - bladobiały zmieniający się z czasem na żółtawy, o wyraźnym zapachu słodkich owoców, pelargonii lub musztardy, w smaku bardzo ostry, łamliwy.

Wysyp zarodników - bladokremowy lub żółtawy. Zarodniki elipsoidalne. brodawkowane ze słabą siateczką, brodawki tępe, 7.5-9 x 6-7 ľm średnicy.

Występowanie - nieczęsty. W niektórych latach występuje masowo. Owocniki wyrastają od późnego lata do jesieni, w grupach po kilka, w lasach bukowych, rzadziej pod dębami.

Zastosowanie - niejadalny, z powodu ostrego smaku nie nadaje się do spożycia.

Możliwość popełnienia pomyłki - dość podobny gołąbek ochrowożółty /brudnożółty/ (Russula ochroleuca), lecz ten grzyb nie ma tak ostrego smaku, a miąższ trzonu u starszych osobników zabarwia się na szaro.

Uwagi - słowo Fellea oznacza gorzka jak żółć.

Literatura
1.Edmund Garnweidner-Grzyby.
2.Helmut i Renete Grünert-Grzyby.
3.Robert Hofrichter -Atlas grzybów.

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Typ blaszekszeroko przerośnięte
Kapelusz
Kolor kapeluszabiały, odcienie żółci
Ksztalt kapeluszapółkulisty, wklęsły, spłaszczony
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszagładka, lepka
Trzon
Kolor trzonubiały
Ksztalt trzonucylindryczny
Pierscieńbrak
Powierzchnia trzonugładka
Przekroj trzonupełny, komorowaty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy lisciaste
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Pora występowaniajesień, lato
Inne
Smakpiekący
Zastosowanieniejadalny
Zapachowocowy
Odwiedzin profilu grzyba: 2456