napień wypłowiały

Oxyporus corticola (Fr.) Ryvarden, Persoonia 7(1): 19 (1972)

napień wypłowiały (Oxyporus corticola) napień wypłowiały (Oxyporus corticola) napień wypłowiały (Oxyporus corticola)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hymenochaetaceae szczecinkowcowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Repetobasidiaceae
Rickenellaceae
Schizoporaceae
Hyphodontia strzępnik
Schizopora drewinczka
Xylodon
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocniki- resupinatowe, osiągające niekiedy, zwłaszcza po dolnej stronie grubych kłód leżących na ziemi, bardzo duże wymiary, do 3-4 m długości i do 0,5 m szerokości, silnie przyrośnięte do podłoża, zwłaszcza do kory, mięsisto-skórkowate, później skórzaste, białe lub bladokremowe, w końcu, zwłaszcza po wyschnięciu, ochrowożóławe z brudnobrunatnawym lub szarawym odcieniem. Miąższ 0,5-2 mm grubości, biały. Płonny brzeg często szeroki (do 1 cm i więcej), białawy, przejrzysty, często włóknisty lub frędzlowaty, nierzadko pajęczynowaty, w końcu zanikający. Rurki za młodu dołkowate, potem, zwłaszcza w centrum owocnika otwarte, o ostrzach początkowo całych później delikatnie postrzępionych. Pory 0,15-0,4-1 mm średnicy, przeciętnie 1-3-4 na 1 mm, koliste lub niemal kanciaste, na ogół dość nieregularne, często powyginane, ale nie labiryntowate.

Wysyp zarodników- zarodniki szeroko elipsoidalne lub krótko jajowate, często zebrane w grupy po cztery.

Występowanie- na drewnie i korze leżących na ziemi drzew liściastych, przede wszystkim Populus tremula, rzadziej Betula, Carpinus, Corylus, Quercus, Sorbus. W Polsce znany z kilku stanowisk w Polsce.

Uwagi- owocniki tego grzyba można dość łatwo rozpoznac za młodu, kiedy to rurki mają kształt płytkich dołęczków, pogrążonych w filcowatej białej warstwie grzybni i występujących w wysepkach. Od podobnych owocników grzyba Oxyporus latemarginatus różnią się ciemniejsza barwą oraz wytwarzaniem przewaznie niewielkiej ilości zarodników, skupionych zwykle w grupki po cztery.

Literatura-
W. Wojewoda (red.), Checklist of Polish Larger Basidiomycetes - Vol. 7 (2003) - Biodiversity of Poland
S. Domański, Flora Polska. Grzyby (Fungi). Żagwiowate I (Polyporaceae I), Szczeciniakowate I (Mucronoporaceae I). PWN 1965.

Budowa
Typ grzybaowocniki skorupiaste i poduchowate
Prawo
Status na czerwonej liścieR - rzadkie
Odwiedzin profilu grzyba: 1956