szkieletnica aksamitna

Sidera lenis (P. Karst.) Miettinen, 2011

Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Cystostereaceae
Fomitopsidaceae pniarkowate
Ganodermataceae lakownicowate
Lachnocladiaceae
Meripilaceae flagowcowate
Meruliaceae strocznikowate
Phanerochaetaceae korownicowate
Polyporaceae żagwiowate
Aurantiporus złotoporek
Cerrena gmatkówka
Cinereomyces
Coriolopsis włochatka
Daedaleopsis gmatwica
Datronia jamczatka
Dichomitus Czarnoporek
Diplomitoporus wrośniaczek
Epithele bagnówka
Erastia
Faerberia
Fomes hubiak
Hapalopilus miękusz
Heliocybe
Lentinus twardziak
Lenzites blaszkowiec
Neolentinus
Oligoporus Drobnoporek
Panus łyczak
Perenniporia pniarek
Podofomes smolusznik
Polyporus żagiew
Pycnoporus gęstoporek
Royoporus
Sarcodontia kolcówka
Trametes wrośniak
Trametopsis
Trichaptum niszczyk
Tyromyces
Sparassidaceae szmaciakowate
Tubulicrinaceae
nieprzypisany
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocniki- początkowo niewielkie, łączące się później w większe resupinaty do 30 cm długości i do 10-15 cm szerokości oraz 1-2 mm grubości, zwykle w centrum nieco grubsze, dość silnie przyrośnięte do podłoża i po wychnięciu odrywające sięnieznacznie na brzegach, miękko-skórzaste, białe, później zwykle z lekkim odcieniem kości słoniowej. Miąższ bardzo cienki, do 0,1 mm grubości. Płonny brzeg u młodych owocników wąski, cienki, delikatnie puszysty, okolony najczęsciej cieniutką przejrzystą obwódką, dość szybko jednak pokrywający się rurkami i wtedy dość ostro zarysowany. Rurki 1-3 mm długości, w jednej lub rzadziej 2-3 warstwach, w centrum dłuższe, przy brzegu owocnika natomiast zwykle w kształcie dołków lub siateczki, proste lub ukośne i wtedy często w tarasach i częściowo otwarte, o cienkich przegrodach międzyrurkowych, miękko elastycznych i ostrzach delikatnie kłaczkowato-orzęsionych,  postrzępionych lub ząbkowanych i wskutek tego przy dotknięciu palcem dających wrażenie miękkiego aksamitu. Pory drobne i raczej nieregularne, koliste, obło-kanciaste, podłużne, a na pionowych podłożach nawet labiryntowate, 0,13-0,2-0,4(-0,7) mm średnicy, przeciętnie (2-)4-7 na 1 mm.

Wysyp zarodników- zarodniki cylindryczne lub elipsoidalno-cylindryczne, zwykle wygięte, niekiedy nawet półksiężycowate, często z 1 lub 2 kropelkami wewnątrz.

Występowanie- na korze i drewnie leżących na ziemi, zwykle jeszcze dośc twardych pni drzew iglastych, rzadziej liściastych, w lesie oraz na drewnie użytkowym w budynkach. Wywołuje zgniliznę, która dość silnie rozkłada drewno. Grzyb znany w Polsce głównie z rezerwatów.

Uwagi- gatunek ten cechuje bardzo zmienna budowa makroskopowa i mikroskopowa, dlatego wyróżniono szereg form.

Literatura-
W. Wojewoda (red.), Checklist of Polish Larger Basidiomycetes - Vol. 7 (2003) - Biodiversity of Poland
S. Domański, Flora Polska. Grzyby (Fungi). Żagwiowate I (Polyporaceae I), Szczeciniakowate I (Mucronoporaceae I). PWN 1965.

Inne nazwy
Synonimy łacińskie:Skeletocutis lenis
Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Sidera lenis "
Linki
Link do starego (nieaktualizowanego) albumu
Budowa
Typ grzybarurki
Prawo
Status na czerwonej liścieV - narażone
Odwiedzin profilu grzyba: 1255