Zmiennoporek szklisty

Physisporinus vitreus (Pers.) P. Karst. [as 'vitraeus'], Finl. Basidsvamp., (Basid.; Gastero- & Hymenom.) (Helsinki): 324 (1889)

Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Cystostereaceae
Fomitopsidaceae pniarkowate
Ganodermataceae lakownicowate
Lachnocladiaceae
Meripilaceae flagowcowate
Grifola żagwica
Meripilus
Physisporinus zmiennoporek
Physisporinus vitreus Zmiennoporek szklisty
Rigidoporus
Meruliaceae strocznikowate
Phanerochaetaceae korownicowate
Polyporaceae żagwiowate
Sparassidaceae szmaciakowate
Tubulicrinaceae
nieprzypisany
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
Opis

Owocnik-  początkowo niewielkie, koliste, wypukłe, zlewające się potem ze sobą w większe, niekiedy nawet dość dużę resupinaty do 50 cm dł., często nierówne i, zwłaszcza na pionowo usytuowanych substratach, tworzące czasem jakby drobne kapelusiki o wymiarach 0,2-0,3x0,5-1x0,5-1 cm i wtedy też zwykle bardzo łątwo w całości odrywające się od podłoża, np. przy zbieraniu, gdyż często powstają one na końcach brunatnych sznurów grzybni 1-2(-3) mm grubości, dość sztywno-woskowate, przesiąknięte wodą, po wyschnięciu pomarszczone, cienkie, rogowotwarde, łamliwe, początkowo wodnistobiałe z wyraźnym, zwłaszcza w lesie, odcieniem szarawym i zwykle jasniejszym, białwym brzegiem, przydotknięciu pokrywające się stopniowo rdzawobrunatnawymi lub czerwonawobrunatnawymi plamkami, w trakcie wysychania zas przyjmujące kolor żóławy, żóławopłowy, rudoochrowy. Miąższ 0,1-2(-3) mm grubości, szywno woskowaty, białwy, później brunatnawy. Płonny brzeg 2-3 mm szer. lub niekiedy, zwłaszcza w górnej części pionowo usytuowanych owocników, odginający się się w niewielkie, szczątkowe kapelusiki z rurkowatym hymenoforem po dolnej stronie. Rurki 0,5-5 mm dł., przy brzegu zwykle bardzo płytkie i siatkowate, u owocników pionowo usytuowanych przeważnie nierównej długości, zwykle jednak zawsze dłuższe i otwarte, o ostrzach równych, pokrytych delikatnym białawym nalotem, później nieco ząbkowanych lub nieregularnie kolczastych, szarobiałe, w końcu koloru drewna.Pory malutkie, zwykle regularniejsze i mniejsze u owocników rosnących w glebie w lesie, 0,1-0,2(0,3) mm średnicy, przeciętnie 3-4, 5-6 do 6-8 na 1 mm, koliste lub nieco podłużne.

Wysyp zarodników- zarodniki prawie  kuliste, u podstawy nieco zaostrzone, zwykle z 1 dużą kroplą wewnątrz, bebarwne lub niekiedy nieco żółtawe, gładkie.

Występowanie- na wilgotnym drewnie drzew liściastych i iglastych, w budynkach, studniach drewnianych, drewnianych obudowach ziemnych, w kopalniach. W naturze najczęściej w wilgotnych lasach górskich na drewnie leżącym na ziemi, na wilgotnych pniakach. Rzadki.

Uwagi- owocniki tego gatunku są bardzo zmienne pod względem wyglądu i trudne do rozpoznania. Wyróznia się szereg form.

Literatura-
W. Wojewoda (red.), Checklist of Polish Larger Basidiomycetes - Vol. 7 (2003) - Biodiversity of Poland
S. Domański, Flora Polska. Grzyby (Fungi). Żagwiowate I (Polyporaceae I), Szczeciniakowate I (Mucronoporaceae I). PWN 1965.

Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Physisporinus vitreus"
Linki
Link do starego (nieaktualizowanego) albumu
Budowa
Typ grzybarurki
Prawo
Status na czerwonej liścieR - rzadkie
Odwiedzin profilu grzyba: 1129