skórnik aksamitny

Stereum subtomentosum Pouzar, Česká Mykol. 18: 147 (1964)

Niejadalny
skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum) skórnik aksamitny (Stereum subtomentosum)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Aleurodiscus tarczówka
Conferticium woskobłonka
Gloeocystidiellum woskobłonka
Xylobolus drewnowiec
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocniki - jednoroczne, początkowo koliste lub lejkowate, potem wachlarzowate lub łopatkowate z wyraźnie zwężajacą się lub trzonopodobną nasadą lub siedzące, często zlewające się, niekiedy rozpostarte z górnym brzegiem odgiętym w stosunkowo niewielkie kapelusze, pojedyncze lub częściej w gęstych dachówkowatych skupieniach. Kapelusz 10-50 (-100) mm szerokości, 0,5-1,2 mm grubości. Okrycie kapelusza aksamitne lub filcowate 0,2-0,7 mm grubości, orzechowe, ochrowe lub żółtawoszare, sporadycznie kasztanowobrunatne, z wiekiem szare, często różnobarwnie, koncentrycznie strefowane z bezwłosymi drewnobarwnobrunatnymi lub bladokasztanowatobrunatnymi strefami. Brzeg młodych owocników jedwabisto-włóknisty, nie filcowaty. Kontekst pod okryciem kapelusza widoczny na pionowym przekroju kapelusza jako żółtobrunatna linia do 0,1 mm grubości. Kontekst 0,35-0,5 mm grubości, skórkowaty. Powierzchnia hymenialna gładka lub niekiedy nieznacznie nieregularnie guzkowata, na brzegu, szczególnie młodych owocników, często promienisto żyłkowana, w końcu nierzadko popękana, najczęściej bladobeżowa do ochrowej lub bladokawowa, początkowo z białym, później równobarwnym brzegiem, często brudnożółtym, bladoochrowym lub pomarańczowym, następnie brudnobrunatnym lub szarym. Po uszkodzeniu hymenium, zwłaszcza młodych owocników, natychmiast żółknąca, wkrótce potem brunatniejąca.

 

Zarodniki - cylindryczne do wąskoelipsoidalnych, często nieco wygięte, cienkościenne, gładkie, amyloidalne i acyanofilne.

Występowanie - na martwym, leżącym drewnie drzew liściastych.

Status na Czerwonej Liście: R - rzadki

Uwagi - dobrą cechą wyróżniającą Stereum subtomentosum jest chromowożółta reakcja hymenium po uszkodzeniu, wyraźnie widoczna na brzegu młodych, ale tylko świeżych owocników. Pomocną cechą może być też kolor hymenium, który przypomina kolor kawy z mlekiem z odcieniem żółtawym lub bladopomarańczowym, z wyjątkiem brzegu, który jest biały, podczas gdy hymenium S. hirsutum jest jajecznożółte lub pomarańczowożółte.

Literatura:
W. Wojewoda (red.), Checklist of Polish Larger Basidiomycetes - Vol. 7 (2003) - Biodiversity of Poland
S. Domański, Flora Polska. Grzyby (Mycota). Tom XXI. Bezblaszkowce. Skórnikowate. Pucharkowate. PWN 1991

Budowa
Typ grzybahymenofor gładki
Występowanie
Podłożedrewno
Siedliskolasy lisciaste
Sposob odżywianiasaprotrof
Inne
Zastosowanieniejadalny
Odwiedzin profilu grzyba: 2048