Skórowiec fioletowawy

Veluticeps abietina (Pers.) Hjortstam & Tellería, Mycotaxon 37: 54 (1990)

Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gloeophyllaceae niszczycowate
Boreostereum
Gloeophyllum niszczyca
Veluticeps skórowiec
Veluticeps abietina Skórowiec fioletowawy
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
Opis

Owocnik- owocniki wieloletnie, przewaznie resupinatowe, o średnicy  5-15 cm i tylko na górnym brzegu grubiej obrzeżone, na pionowym substracie natomiast nierzadko rozpostarto-odgięte z kapturowatymi, dachówkowatymi, często pod prawie ostrym kątem ukośnie w dół skierowanymi kapeluszami o wymiarach 0,5-1,5x0,5-4x0,1-0,3 cm, o górnej powierzchni koncentrycznie strefowanej, początkowo filcowatej, ciemno-czerwono-brunatnej z czarniawymi pręgami, z wiekiem bezwłosej, pokrytej czarniawym korteksem. Podobnym korteksem z rdzwobrunatnym filcem pokryta jest również ahymenialna powierzchnia owocników resupinatowych. Kontekst sztywny, skórzasto-korkowaty, czerwono- do ciemnobrunatnego. Hymenofor wyraźnie warstwowany, powierzchni ciemno-fioletowo-niebieskiej w stanie wilgotnym, w stanie suchym bledszej, szarej, szaroczerwonej, szarofioletowej, szarobrunatnej w zależności od grubości warstwy hymenialnej, poprzerywanej ciemnobrunatnymi wyspowatymi wgłębieniami w partiach obumarłych, w których hymenium już się nie odnawia.

Wysyp zarodników- zarodniki podłużnie elipsoidalne do prawie cylindrycznych, bezbarwne lub żółtawe, gładkie, nie amyloidalne, o ścianach cienkich z wiekiem nieznacznie grubiejących.

Występowanie- saprofit na średnio lub silnie rozłożonych kłodach i gałęziach drzew iglastych, wywołuje brunatną zgniliznę drewna. W Polsce znany przede wszystkim z Karpat. Jest to gatunek subalpejski, charakterystyczny dla wysokogórskich lasów europejskich i północnoamerykańskich.

Uwagi- gatunek dość często mylony z Amylostereum areolatum, od którego odróżni go można jednak dość łatwo przede wszystkim po większych nie amyloidalnych zarodnikach, dużych, cylindrycznych, a makroskopowo po ciemno-fioletowo-niebieskiej powierzchni wilgotnego hymenoforu, oraz rdzawobrunatnym filcu na ahymenialnej powierzchni owocnika, wnikającym często w szczeliny rozłożonego drewna, oraz po brunatnej zgniliźnie, jaką C. abietina wywołuje w drewnie.

Literatura-
W. Wojewoda (red.), Checklist of Polish Larger Basidiomycetes - Vol. 7 (2003) - Biodiversity of Poland
S. Domański, Flora Polska. Grzyby (Mycota). Tom XXI. Bezblaszkowce. Skórnikowate. Pucharkowate. PWN 1991

Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Veluticeps abietina"
Linki
Link do starego (nieaktualizowanego) albumu
Budowa
Typ grzybaowocniki skorupiaste i poduchowate
Występowanie
Podłożedrewno
Siedliskolasy iglaste
Sposob odżywianiasaprotrof
Prawo
Status na czerwonej liścieR - rzadkie
Odwiedzin profilu grzyba: 1294