mleczaj chrząstka

Lactarius vellereus (Fr.) Fr., Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 340 (1838)

Niejadalny
mleczaj chrząstka (Lactarius vellereus) mleczaj chrząstka (Lactarius vellereus) mleczaj chrząstka (Lactarius vellereus) mleczaj chrząstka (Lactarius vellereus) mleczaj chrząstka (Lactarius vellereus) mleczaj chrząstka (Lactarius vellereus)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Lactarius vellereus mleczaj chrząstka
Russula gołąbek
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik - średnica dochodzi do 20 cm; jest szczególnie mięsisty, twardy i ścisły; z początkowego uwypuklania zmienia się stopniowo we wgnieciony, a nawet lejkowaty, o brzegu zawsze zagiętym ku dołowi; skórka filcowata lub puszyście oprószona; kremowobiała z żółtawymi plamami w kilku miejscach.

Blaszki - białe, z wiekiem żółknące do ochrowożółtych i brudnobrązowych; początkowo gęste, u dojrzałych owocników są rzadkie, wąskie i dość grube, prosto przyrośnięte lub krótko zbiegające na trzon.
Przy skaleczeniu pojawia się obficie mleczny sok.

Trzon - krępy, krótki, nie wyższy niż 5-6 cm i 2-5 cm grubości, przeważnie walcowaty, równogruby, białawy, miejscami ochrowo poplamiony, powierzchnia początkowo filcowata, potem gładka, w miejscach uszkodzeń może przebarwiać się ochroworudo.

Miąższ - biały, bardzo twardy i ścisły, silnie piekący.

Wysyp zarodników - białawy.

Występowanie - powszechny, można go spotkać od lata do jesieni, zwykle grupami w lasach liściastych - pod bukami i dębami, ale i w iglastych, choć nie tak często.

Zastosowanie - pomimo ostrości smaku czasem spożywany.

Możliwość popełnienia pomyłki - z innymi białymi lub białawo zabarwionymi mleczajami, przede wszystkim z mleczajem bielem, który nie ma tak charakterystycznej wełniastej powierzchni.

Uwagi - vellereus - oznacza ostro wełniasty.

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Typ blaszekszeroko przerośnięte, zbiegające
Kapelusz
Kolor kapeluszabiały
Mleczkobiałe, ostre
Powierzchnia kapeluszafilcowata
Trzon
Kolor trzonubiały
Ksztalt trzonucylindryczny
Pierscieńbrak
Podstawa trzonubrak pochwy
Powierzchnia trzonugładka
Przekroj trzonupełny
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy iglaste, lasy lisciaste
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Pora występowaniajesień, lato
Inne
Smakłagodny
Zastosowanieniejadalny
Zapachbrak/nieokreślony
Odwiedzin profilu grzyba: 5686