Strzępiak stęchły

Inocybe bongardii (Weinm.) Quél., Mém. Soc. Émul. Montbéliard, Sér. 2 5: 319 (1872)

Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Agaricaceae pieczarkowate
Amanitaceae muchomorowate
Bolbitiaceae gnojankowate
Clavariaceae goździeńcowate
Cortinariaceae zasłonakowate
Cyphellaceae kielisznikowate
Entolomataceae dzwonkówkowate
Fistulinaceae ozorkowate
Hydnangiaceae piestróweczkowate
Hygrophoraceae wodnichowate
Hymenogastraceae
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Inocybaceae strzępiakowate
Chromocyphella kieliszeczek
Crepidotus ciżmówka
Inocybe strzępiak
Inocybe bongardii Strzępiak stęchły
Phaeosolenia ozięblak
Pleurotellus
Simocybe
Lyophyllaceae
Marasmiaceae twardzioszkowate
Mycenaceae grzybówkowate
Niaceae
Omphalotaceae
Physalacriaceae
Pleurotaceae boczniakowate
Pluteaceae łuskowcowate
Porotheleaceae
Psathyrellaceae kruchaweczkowate
Pterulaceae piórniczkowate
Schizophyllaceae rozszczepkowate
Stephanosporaceae
Strophariaceae pierścieniakowate
Tricholomataceae gąskowate
Tubariaceae
Typhulaceae pałecznicowate
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Kapelusz - 3-5 cm średnicy, stożkowaty lub płasko-wypukły, mięsisty w części centralnej, cienki przy brzegu, który tylko w młodych owocnikach bywa nieco podgięty. Powierzchnia sucha, jedwabisto-kosmkowata do włókienkowato-kosmkowatej. Kolor płowy, jasno-beżowo-oliwkowy do jasnobrązowego na szczycie, gdzie bywa widoczny odcień rdzawy i wiśniowoczerwonawy wskutek skupienia zabarwionych w ten sposób włókienek.

Blaszki - dość grube i szerokie, nieznacznie zatokowato wycięte i przyrośnięte, białe do szarooliwkowych lub rdzawych, o jasnym oszronionym ostrzu; w miejscach dotknięcia przebarwiają się na czerwono.

Trzon - 5-10x0,6-1 cm, mięsisty, równogruby lub bardzo nieznacznie rozszerzony u podstawy, biały u szczytu, gdzie bywa delikatnie oszroniony, brudnoróżowy lub bladoróżowy, a niżej pokryty delikatnymi rdzawoczerwonymi kosmkami. Zasnówka biała, znikająca.

Miąższ - biały, szybko różowiejący po przełamaniu lub w miejscach żeru larw owadów, o silnej kwiatowej woni pomieszanej z odorem spermy. Smak łagodny.

Wysyp zarodników - zarodniki gładkie, bez guzków, eliptyczno-fasolkowate lub migdałkowate.

Występowanie - pojedynczo lub grupami w lasach bukowych Europy. Częściej w górach na glebach zasobnych w wapń. Grzyb rozwija się w drugiej połowie lata.

Literatura
A. Nespiak, Flora Polska. Grzyby (Mycota). Tom XIX. Strzępiak (Inocybe). PWN 1990
W. Wojewoda (red.), Checklist of Polish Larger Basidiomycetes - Vol. 7 (2003) - Biodiversity of Poland

Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Inocybe bongardii"
Linki
Link do starego (nieaktualizowanego) albumu
Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypuodcienie brązu
Trzon
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Odwiedzin profilu grzyba: 963