muchomor zielonawy

Amanita phalloides (Vaill. ex Fr.) Link, Handbuck zur Erkennung der Nutzbarsten und am Häufigsten Vorkommenden Gewächse 3: 272 (1833)

Śmiertelnie trujący
muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides) muchomor zielonawy  (Amanita phalloides)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Agaricaceae pieczarkowate
Bolbitiaceae gnojankowate
Clavariaceae goździeńcowate
Cortinariaceae zasłonakowate
Cyphellaceae kielisznikowate
Entolomataceae dzwonkówkowate
Fistulinaceae ozorkowate
Hydnangiaceae piestróweczkowate
Hygrophoraceae wodnichowate
Hymenogastraceae
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Inocybaceae strzępiakowate
Lyophyllaceae
Marasmiaceae twardzioszkowate
Mycenaceae grzybówkowate
Niaceae
Omphalotaceae
Physalacriaceae
Pleurotaceae boczniakowate
Pluteaceae łuskowcowate
Porotheleaceae
Psathyrellaceae kruchaweczkowate
Pterulaceae piórniczkowate
Schizophyllaceae rozszczepkowate
Stephanosporaceae
Strophariaceae pierścieniakowate
Tricholomataceae gąskowate
Tubariaceae
Typhulaceae pałecznicowate
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik- o średnicy 15cm, początkowo półkolisty do dzwonkowo-łukowaty później rozpostarty, oliwkowozielony, żółtozielony, brudnozielonkawy srodkiem ciemniejszy z wiekiem płowieje, (może być biały w postaci odmiany Muchomor zielonawy odmiana biała) z matowym, jedwabistym połyskiem, wilgotny lekko kleisty, z promieniście biegnącymi włókienkami. Brzeg gladki.

Blaszki-różnej długości, gesto ustawione, przy trzonie wolne, białe.

Trzon-z żółtawym lub zielonkawy odcieniem i wężykowatym wzorkiem. Tkwi w otwartej pochwie.

Pierścień-wyraźny, zwieszony, biały, gładki lub słabo bruzdowany.

Miąższ-biały, pod skórką kapelusza słabo żółtozielony, w kapeluszu miękki, w trzonie twardy, smak łagodny i słodkawy, zapach intensywny, zwłaszcza u starszych osobników przypomina surowe ziemniaki, czasem sztuczny miód. Ze względu na silne toksyny w nim zawarte pod żadnym pozorem nie wolno przeprowadzać próby smakowej.

Wysyp zarodników-biały.

Występowanie- Częsty. Owocniki od lipca do listopada pojedynczo lub w grupach po kilka, w lasach liściastych pod dębami i bukami. Woli gleby bogatsze, ale unika wapienni.

Zastosowanie- śmiertelnie trujący. !!!!!!!!!! Dawką śmiertelną jest już jeden średni okaz. Zawiera ponad 20 różnych toksyn. Trujący składnik-amanityna. Powoduje uszkodzenia komórek. Przyczyną śmierci jest zazwyczaj niewydolność wątroby po jej uszkodzeniu. Trucizna nie jest rozkładana podczas przetwarzania -gotowania, smażenia.

Gatunki podobne- często mylony z gąska zielonką -Tricholoma equestre różni się od zielonki przede wszystkim białawymi blaszkami, obecnością pierścienia i pochwy na rozdętej podstawie trzonu oraz występowaniem w lasach liściastych) może być mylony z niektórymi zielonymi gołąbkami, np. z gołąbkiem zielonawym i gołąbkiem grynszpanowym, oba gołąbki są jadalne, mają kapelusze zabarwione podobnie jak muchomor sromotnikowy, białe lub kremowe gęste blaszki, biały miąższ o smaku łagodnym, ale trzony są białe, równogrube, bez śladu pierścienia i pochwy! młode owocniki muchomora sromotnikowego bywają mylone z pieczarkami, które początkowo mają również białe blaszki (później różowe), lecz brak im pochwy pieczarka dwuzarodnikowa, pieczarka lśniąca, pieczarka ogrodowa, pieczarka polna, pieczarka szlachetna, pieczarka zaroślowa, pieczarka biaława bywa też mylony z czubajką kanią i czubajką czerwieniejącą
podobny jest też muchomor cytrynowy.

Uwagi- Muchomor sromotnikowy jest też często mylony z innymi trującymi muchomorami: białym muchomorem wiosennym i muchomorem jadowitym a te mogą być mylony z białymi jadalnymi grzybami jak np. pieczarkami.

Nazwy potoczne grzyba- muchomor zielonkawy, muchomor zielonawy, muchar zielony, muchomor bulwiasty, bedłka cebulasta, podsadka zielona.

Opis opracował Termit – Jarosław Szlegier

 

 

Inne nazwy
Synonimy polskie:muchomor sromotnikowy
Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Kapelusz
Brzeg kapeluszagładki
Kolor kapeluszaodcienie żółci
Ksztalt kapeluszapółkulisty, rozpostarty
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszapromieniście włóknista
Trzon
Kolor trzonuodcienie żółci
Ksztalt trzonubulwiasty
Pierscieńzwisający
Podstawa trzonuz wolną pochwą
Powierzchnia trzonuz wzorem zygzakowatym
Typ trzonucentralny
Występowanie
Mikoryza z drzewamiBuk zwyczajny
Podłożegleba
Siedliskolasy lisciaste
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Pora występowaniajesień, lato
Inne
Smakłagodny
Zastosowanieśmiertelnie trujący
Zapachpiwniczny, miodu
Odwiedzin profilu grzyba: 17905