stroczniczek złotawy

Pseudomerulius aureus (Fr.) Jülich, Persoonia 10(3): 330 (1979)

Niejadalny
stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus) stroczniczek złotawy (Pseudomerulius aureus)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Amylocorticiaceae
Boletaceae borowikowate
Coniophoraceae gnilicowate
Diplocystidiaceae
Gastrosporiaceae
Gomphidiaceae klejówkowate
Gyroporaceae piaskowcowate
Hygrophoropsidaceae lisówkowate
Paxillaceae krowiakowate
Rhizopogonaceae piestrówkowate
Sclerodermataceae tęgoskórowate
Sclerogastraceae
Serpulaceae
Suillaceae maślakowate
Tapinellaceae Ponurnikowate
Pseudomerulius stroczniczek
Pseudomerulius aureus stroczniczek złotawy
Tapinella ponurnik
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
Opis

Owocniki - Roczne, rozpostarte lub rozpostarto-odgięte, przeważnie o średnicy 1–3 cm i grubości 1 mm. Sąsiedujące ze sobą owocniki często zrastają się ze sobą. Świeże owocniki dają się łatwo oddzielić od drewna. Powierzchnia młodych osobników biaława, potem o barwie jasnożółtej przez siarkową, żółtopomarańczową do żółtobrązowej. Owocniki obumarłe lub wysuszone bledną i stają się białe lub lekko kremowe.

Hymenofor - meruliowaty, czyli  ma postać labiryntowatych fałdek, nieregularnie jamkowato-blaszkowy lub labiryntowaty

Cechy mikroskopowe - monomityczny system strzępkowy (monomitic hyphal system) –  owocnik zbudowany jest wyłącznie ze strzępek generatywnych, Strzępki kontekstu (czyli miąższu owocnika podtrzymującego hymenofor) luźno upakowane, stosunkowo gęsto rozgałęziające się. Mają średnicę 2–5 μm i na przegrodach występują sprzążki. Często inkrustowane są bezpostaciowymi, żółtymi grudkami żywicznymi. Subhymenium o grubości około 30 μm, zbudowane z silnie z sobą związanych strzępek generatywnych. Brak rozwierek (cystyd). Posdtawki kształtu maczugowatego o wymiatach 14–20 × 4–6 μm. Zarodniki koloru żółtego, o bladożółtawej, szklistej ścianie i gładkiej powierzchni. Mają podłużny, cylindryczny kształt zwężający się ku wierzchołkowi i rozmiary 3,5–4,5 (czasem 5) × 1,5–2 (czasem 2,5) μm. Niektóre są nerkowate. Czasem posiadają po dwie krople oleiste (gutule)

Występowanie - Notowany głównie w Ameryce Północnej i Europie oraz na Haiti i w Japonii. Górna granica występowania w Europie to około 67 stopień szerokości geograficznej na Półwyspie Skandynawskim. W polskim piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano około 20 stanowisk. Jest to grzyb rzadki. Wpisany do Cerwojej listy roślin i grzybów Polski ze statusem R (gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych) 

Siedlisko - Rozwija się na martwym drewnie drzew iglastych w lasach iglastych, mieszanych i parkach. Preferuje powalone pnie i leżące gałęzie. W Polsce notowany głównie na jodle pospolitej rzadziej na świerku pospolitym, sośnie czy jałowcu. Owocniki wytwarza od sierpnia do października

Gatunki podobne -Podobny jest Stroczek leśny (Serpula himantioides). Ma również pomarańczowe i rozpostarte owocniki o podobnym, meruliowatym hymenoforze. Rośnie  na drewnie drzew liściastych jak i również iglastych.

Ł.E.

 

Inne nazwy
Synonimy łacińskie:Plicatura aurea, Marulius vastator var. epiphyllus, Merulius aureus, Xylomyzon solare, Merulius aurelius
Budowa
Typ grzybaowocniki skorupiaste i poduchowate
Hymenofor
Kolor hymenoforuodcienie żółci, odcienie brązu, odcienie pomarańczu
Kolor wysypuodcienie żółci
Kapelusz
Kolor kapeluszaodcienie żółci, odcienie pomarańczu
Kolor miąższuodcienie żółci
Ksztalt kapeluszarozpostarty, spłaszczony
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszagładka, aksamitna
Występowanie
Podłożedrewno
Siedliskolasy iglaste
Sposob odżywianiasaprotrof
Pora występowaniajesień, lato
Prawo
Status na czerwonej liścieR - rzadkie
Inne
Zastosowanieniejadalny
Odwiedzin profilu grzyba: 1753