gołąbek buczynowy

Russula nobilis Velen., České Houby 1: 138 (1920)

Niejadalny
gołąbek buczynowy (Russula nobilis) gołąbek buczynowy (Russula nobilis) gołąbek buczynowy (Russula nobilis)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula nobilis gołąbek buczynowy
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik - barwy różowej do karminowoczerwonej, często z wyblakłymi plamami brudnożółtawymi lub jasnoróżowymi; średnicy 30-90 mm, młody wypukły, następnie nieregularnie powyginany do wklęsłego, brzeg dość ostry, gładki, jedynie u starszych może być nieco karbowany, wilgotny lepki i błyszczący, suchy matowy, skórka daje się zdzierać tylko na brzegu.

Blaszki - białe co najwyżej ze słabym żółtawym odcieniem; gęste, przyrośnięte zatokowo, przy brzegu kapelusza tępe.

Trzon - biały, bez zaróżowień, bardzo kruchy, cylindryczny, pełny w środku.

Miąższ - bardzo ostry w smaku, o kwaskowatym zapachu, biały na starość słabo żółknie, pod skórką kapelusza różowo przebarwiony, na starość żółknący, twardy.

Wysyp zarodników - biały.

Występowanie - latem i jesienią, w lasach liściastych (pod bukami).

Zastosowanie - niejadalny.

Możliwość popełnienia pomyłki - gołąbek wymiotny (Russula emetica) zwykle występuje w lasach iglastych, w miejscach wilgotnych, w mchu, jest jednolicie intensywnie czerwono zabarwiony; gołąbek żółknący (Russula luteotacta) ma smak gorzki i ostry, w miejscach skaleczenia trzonu przybiera chromowożółte zabarwienie.

Inne nazwy
Synonimy łacińskie:Russula mairei
Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Russula nobilis"
Linki
Link do starego (nieaktualizowanego) albumu
Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Typ blaszekzatokowo przyrośnięte
Kapelusz
Brzeg kapeluszagładki
Kolor kapeluszaodcienie czerwieni, odcienie różu i fioletu
Ksztalt kapeluszawypukły, wklęsły
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszamatowa
Trzon
Kolor trzonubiały
Ksztalt trzonucylindryczny
Pierscieńbrak
Przekroj trzonupełny
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy lisciaste
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Pora występowaniajesień, lato
Inne
Smakpiekący
Zastosowanieniejadalny
Odwiedzin profilu grzyba: 3761