żółciak siarkowy

Laetiporus sulphureus (Bull.) Murrill, Annls mycol. 18(1/3): 51 (1920)

Jadalny
żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus)
Systematyka
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Cystostereaceae
Fomitopsidaceae pniarkowate
Amylocystis późnoporka
Anomoloma sprzążkownica
Anomoporia
Antrodia jamkówka
Climacocystis gąbkowiec
Dacryobolus płaszczek
Daedalea gmatwek
Fibroporia
Fomitopsis pniarek
Ischnoderma smolucha
Laetiporus żółciak
Laetiporus sulphureus żółciak siarkowy
Osteina
Parmastomyces kruchomięsak
Phaeolus murszak
Piptoporus porek
Podofomes smolusznik
Postia białak
Pycnoporellus pomarańczowiec
Ganodermataceae lakownicowate
Lachnocladiaceae
Meripilaceae flagowcowate
Meruliaceae strocznikowate
Phanerochaetaceae korownicowate
Polyporaceae żagwiowate
Sparassidaceae szmaciakowate
Tubulicrinaceae
nieprzypisany
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik - przyrastają bokiem do drzewa; szerokości od 50 do 300 mm; koloru siarkowożółtego, złotopomarańczowego, lub pomarańczowego; starsze egzemplarze są jaśniejsze, białawe lub białoszarawe; w kształcie wachlarzowatym lub półkolistym, stosunkowo płaski; powierzchnia matowo-zamszowata i zawsze kremowo-żółtawo oszroniona; brzeg delikatnie podwinięty, często falisty, głęboko popękany, płatowaty, zaokrąglony, a niekiedy ostry; owocniki narastają na siebie dachówkowato lub tworzą rozety.

Pory - o zabarwieniu rurek; w kształcie okrągławe; bardzo drobne, od 3 do 5 szt. na 1 mm2; młode mogą być pokryte żółtymi kropelkami.

Rurki - bardzo małe, o długości od 1 do 4 mm; barwy siarkowożółtej; zwarte z miąższem.

Miąższ - koloru żółtego lub żółtawego, białawego, kremowego, a także bladołososiowego, wyblakły po obumarciu; grubości od 4 do 30 mm; młody w dotyku miękki, soczysty i mięsisty, po zamarciu kruchy, łamliwy i lekki; w smaku kwaskowaty, a na starość gorzkawy; zapach nieprzyjemny, kwaskowaty.

Zarodniki - w wysypie barwy słomkowożółtej, szybko blednące do białego.

Występowanie - pospolity, występuje od maja do września; najczęściej porasta stare zaniedbane drzewa; w lasach poraża najczęściej dęby, wierzby, topole, rzadziej klony i olsze; w sadach występuje na gruszach, śliwach i orzechach; spotykany często na przydrożnych drzewach i w parkach; porasta w bardzo dużych skupieniach.

Uwagi. - jedni twierdzą, że jadalne są młode owocniki, inni, że jest niejadalny.

Surowe owocniki są trujące !

Niebezpieczny pasożyt. Bardzo szybko poraża drzewo. Powoduje brunatną zgniliznę i zamarcie drzewa po kilku latach. Grzybnia atakuje i opanowuje rdzeń drzewa i zmienia ją w brązową, kruchą masę.

Występuje również pod nazwą:- żagwica siarkowa - Grifola sulphurea  (Bull. ex Fr.) Pil.; płachcianka siarkowa - Polyporus sulphureus (Bull.) Fr.; pieprznik siarkowy - Polypilus sulphureus P. Karst.

Tak wyglądają te grzyby film

Budowa
Typ grzybarurki
Hymenofor
Kolor hymenoforuodcienie żółci
Kolor wysypubiały, odcienie żółci
Kapelusz
Brzeg kapeluszagładki
Kolor kapeluszaodcienie żółci, odcienie pomarańczu
Kolor miąższubiały, odcienie żółci
Kolor przebarwień miąższubrak
Ksztalt kapeluszapółkulisty, wypukły, rozpostarty, poduszkowaty, spłaszczony
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszagładka
Trzon
Kolor trzonuodcienie pomarańczu, odcienie żółci
Pierscieńbrak
Podstawa trzonubrak pochwy
Typ trzonuboczny lub ekscentryczny
Występowanie
Podłożedrewno
Siedliskolasy lisciaste
Sposob odżywianiapasożyt
Pora występowanialato, wiosna
Inne
Zastosowaniejadalny I nieszczególny w smaku
Zapachsiarki
Odwiedzin profilu grzyba: 16910


Suszarki do grzybów