koźlarz bruzdkowany

Leccinum crocipodium (Letell.) Watling, Trans. & Proc. Bot. Soc. Edinb. 39(2): 200 (1961)

Jadalny
koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium) koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium) koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium) koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium) koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium) koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium) koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium) koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium) koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium) koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium) koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium) koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium) koźlarz bruzdkowany (Leccinum crocipodium)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Amylocorticiaceae
Boletaceae borowikowate
Aureoboletus złotak
Boletellus
Boletochaete
Boletus borowik
Buchwaldoboletus
Butyriboletus
Caloboletus
Chalciporus maślaczek
Chamonixia borowiczka
Cyanoboletus
Exsudoporus
Hemileccinum
Hortiboletus
Imleria
Imperator
Lanmaoa
Neoboletus
Octaviania podziemka
Phylloporus poroblaszek
Pseudoboletus
Rheubarbariboletus
Rubinoboletus
Rubroboletus
Strobilomyces szyszkowiec
Suillellus
Sutorius
Tylopilus goryczak
Xanthoconium
Xerocomellus
Xerocomus
Coniophoraceae gnilicowate
Diplocystidiaceae
Gastrosporiaceae
Gomphidiaceae klejówkowate
Gyroporaceae piaskowcowate
Hygrophoropsidaceae lisówkowate
Paxillaceae krowiakowate
Rhizopogonaceae piestrówkowate
Sclerodermataceae tęgoskórowate
Sclerogastraceae
Serpulaceae
Suillaceae maślakowate
Tapinellaceae Ponurnikowate
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik - od 50 do 100 mm średnicy. W kolorze bladożółtawym, oliwkowożółtym, cytrynowożółtym, z wiekiem ciemniejący i przybierający kolor brudnobrązowy. Gdy młody w kształcie półkulisty. Z wiekiem staje się rozpostarty, poduszkowaty. Powierzchnia mniej lub więcej filcowata, często poletkowato spękana. W okresach wilgotnych delikatnie lepka.

Pory - w barwie rurek. Drobne, w kształcie okrągławo - kanciaste. Uciśnięte lub uszkodzone ciemnieją.

Rurki - w barwie cytrynowożółte, później oliwkowożółte, niekiedy z różowawym odcieniem. Mogą lekko brązowieć. Długości od 20 do 30 mm. Przy trzonie głęboko wykrojone.

Trzon - w kolorze jasnocytrynowy, z wiekiem w odcieniu brudnobiaławym. Pokryty kosmakami lub brodawkami. Które tworzą pionowe użebrowanie. Długości od 50 do 200 mm. Grubość od 15 do 20 mm. U młodych okazów często pękaty. Później gruby, w kształcie wrzecionowaty, ze zgrubieniem w środkowej części. Osadzony centrycznie. Pod kapeluszem i w podstawie zwężony. Pełny.

Miąższ - jest w kolorze białawym lub cytrynowożółtym. Przebarwia się różowiejąc i czerwieniejąc, z odcieniem liliowym lub błękitnym. Zwarty, mięsisty i soczysty. W trzonie twardawy. U starych owocników gąbczasty. W smaku przyjemny i łagodny. Zapach niewyraźny, ale przyjemny.

Zarodniki - w wysypie barwy brudnożółto-brązowawej.

Występowanie - bardzo rzadki. Spotykany latem. Towarzyszy lasom liściastym i mieszanym. Najczęściej spotykany pod brzozami, bukami i dębami, z którymi tworzy mikoryzy.

W obrębie rodzaju Leccinum , w Europie znanych jest około 20, a w Polsce około 10 gatunków koźlarzy.

Uwagi. Jadalny.

Gatunek podobny to: koźlarz pomarańczowożółty - Leccinum versipelle (Fr.) Snell.

Budowa
Typ grzybarurki
Hymenofor
Kolor wysypuodcienie brązu, odcienie zieleni
Kapelusz
Kolor kapeluszaodcienie żółci, odcienie brązu
Ksztalt kapeluszapółkulisty, rozpostarty, poduszkowaty
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszapopękana na poletka, filcowata, lepka
Trzon
Kolor trzonubiały, odcienie żółci
Ksztalt trzonupękaty, ze szczytem zwężonym, zwężony u podstawy
Pierscieńbrak
Powierzchnia trzonukosmkowata
Przekroj trzonupełny
Typ trzonucentralny
Występowanie
Mikoryza z drzewamiBuk zwyczajny, Dąb szypułkowy, Dąb bezszypułkowy, Dąb omszony, Brzoza brodawkowata, Brzoza omszona
Podłożegleba
Siedliskolasy lisciaste, lasy mieszane
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Pora występowaniajesień, lato
Prawo
Status na czerwonej liścieR - rzadkie
Inne
Smakłagodny
Zastosowaniejadalny II smaczny
Zapachgrzybowy
Odwiedzin profilu grzyba: 8637