gołąbek pięknobarwny

Russula amoenicolor Romagn., Bull. mens. Soc. linn. Lyon 31: 175 (1962)

Jadalny
gołąbek pięknobarwny (Russula amoenicolor)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula amoenicolor gołąbek pięknobarwny
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
Opis

Owocnik- 2-8 cm średnicy, wypukly, z wiekiem rozpostarty, a nawet dosyć silnie wklęsły, stosunkowo jędrny, u form w odcieniach purpurowych barwy brązowofioletowej, na brzegu jaśnejszy, u okazów odbarwionych nawet brudnoszary z odcieniami lila lub oliwkowym, a u form w tonach zielonych - oliwkowy, nieraz z bardzo ciemnym środkiem, najczęściej zaś cały jest wielobarwny. Brzeg prawie tępy, niekiedy płatowaty, na starość bywa krótko karbowany. Skórka sucha, matowa, prawie gładka do szorstkiej; można ją zedrzeć do połowy promienia kapelusza.

Blaszki- u dojrzałych okazów względnie rzadkie, równodługie, niekiedy rozwidlone i z nielicznymi blaszeczkami, przy brzegu tępawe, wąskie, 3-7 mm szerokości, kremowe, starsze kremowoochrowe i mieniące się łososiowato, o ostrzu nieraz czerwonawym lub lila.

Trzon- 2,5-7x0,6-2 cm, początkowo odwrotnie maczugowaty, później zwężony u podstawy, gładki, zwykle nabiegły różowokarminowo lub różowolila, ale może tez być biały całkowicie lub częściowo, pełen, stopniowo watowaty, a nawet komorowaty.

Miąższ- względnie jędrny, lecz z wiekiem łamliwy, biały, o zapachu gotujących się bulw. Smak łagodny.

Wysyp zarodników- kremowy lub ciemnokremowy. Zarodniki kulistawe, siateczkowate o grubych grzebieniach (z nielicznymi brodawami).

Występowanie- dość licznie w Europie zachodniej w lasach iglastych i liściastych. W Polsce rzadki.

Zastosowanie- jadalny lecz mało wartościowy.

Literatura A. Skirgiełło „Flora Polska”. Grzyby. Tom XX. Gołąbek (Russula).

Nie znaleziono tematu w FAGu zawierającego "Russula amoenicolor"
Linki
Link do starego (nieaktualizowanego) albumu
Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Kapelusz
Kolor kapeluszaodcienie czerwieni, odcienie różu i fioletu
Ksztalt kapeluszawypukły, rozpostarty, wklęsły
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszagładka, matowa
Trzon
Kolor trzonubiały, odcienie różu i fioletu
Pierscieńbrak
Powierzchnia trzonugładka
Przekroj trzonupełny, komorowaty, watowaty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy iglaste, lasy lisciaste
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Prawo
Status na czerwonej liścieR - rzadkie
Inne
Smakłagodny
Zastosowaniejadalny I nieszczególny w smaku
Odwiedzin profilu grzyba: 2755