gołąbek czarniawy

Russula nigricans Fr., Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 350 (1838)

Jadalny
gołąbek czarniawy (Russula nigricans) gołąbek czarniawy (Russula nigricans) gołąbek czarniawy (Russula nigricans) gołąbek czarniawy (Russula nigricans) gołąbek czarniawy (Russula nigricans) gołąbek czarniawy (Russula nigricans)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Russula gołąbek
Russula nigricans gołąbek czarniawy
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Cystobasidiomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Kapelusz- średnicy 4-20cm, młody barwy białawej, szybko białoszarej, czernieje i stare egzemplarze są czarnobrązowe lub jednolicie czarne. Młody najpierw kulisty, potem rozpostarty, wreszcie wklęsły. Powierzchnia gładka i matowa, wilgotna może być trochę lepka, skórka daje się zedrzeć do 1/3 promienia kapelusza, czasem u starszych okazów może być popękana w poletka. Blaszki- barwy kości słoniowej do kremowej, z wiekiem szarzejące, a na starość czernieją, pod naciskiem czerwieniejące, a następnie czerniejące, bardzo grube i rzadkie, zatokowato wycięte, łamliwe.

Trzon- krótki i gruby, masywny, młody pełny, z wiekiem watowaty i stopniowo pusty, biały, z wiekiem od podstawy czernieje, uszkodzony tak jak inne części grzyba czerwienieje, a następnie czernieje.

Miąższ- ścisły, jędrny, twardy, biały, po przecięciu nabiegający łososiowoczerwono, potem staje się szarobrązowy, a po kilkunastu minutach czerniejący, bez wyróżniającego się zapachu, w smaku łagodny, jedynie blaszki młodych okazów mogą być nieco piekące.

Zastosowanie- jadalny, ale o niskich walorach smakowych.

Wysyp zarodników- biały.

Występowanie- pospolity. od lipca do października w lasach liściastych i iglastych. Owocniki są bardzo trwałe, tak że czasami wysuszone i zupełnie czarne potrafią przetrwać do następnego sezonu

Gatunek podobny to- gołąbek czarny Russula albonigra.

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Kapelusz
Kolor kapeluszabiały, odcienie brązu, czarny
Ksztalt kapeluszakulisty, rozpostarty, wklęsły
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszagładka, popękana na poletka, matowa
Trzon
Kolor trzonubiały
Ksztalt trzonucylindryczny
Pierscieńbrak
Powierzchnia trzonugładka
Przekroj trzonupełny, pusty, watowaty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy iglaste, lasy lisciaste
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Pora występowaniajesień, lato
Inne
Smakłagodny
Zastosowaniejadalny I nieszczególny w smaku
Zapachbrak/nieokreślony
Odwiedzin profilu grzyba: 4001