brodaczka najdłuższa

Usnea longissima Ach.

Pod ochroną
brodaczka najdłuższa (Usnea longissima)
Ascomycota workowce
Arthoniomycetes
Dothideomycetes
Eurotiomycetes
Geoglossomycetes
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Lecanoromycetes
Acarosporales
Baeomycetales
Candelariales
Lecanorales
Catillariaceae
Cladoniaceae
Lecanoraceae
Mycoblastaceae
Parmeliaceae
Alectoria żyłecznik
Arctoparmelia tapetka
Brodoa ustupka
Bryoria włostka
Cetraria płucnica
Cetrelia nibypłucnik
Evernia mąkla
Flavocetraria oskrzelka
Flavoparmelia żółtlica
Flavopunctelia zeżyca
Hypogymnia pustułka
Hypotrachyna przystrumycznik
Imshaugia popielak
Melanelia przylepka
Melanelixia
Melanohalea
Menegazzia tarczynka
Parmelia tarczownica
Parmelina szarzynka
Parmeliopsis płaskotka
Platismatia płucnik
Pleurosticta wabnica
Protoparmelia gruboszek
Pseudephebe cienik
Pseudevernia mąklik
Punctelia Biedronecznik
Vulpicida Złotlinka
Xanthoparmelia
nieprzypisany
Pilocarpaceae
Psoraceae
Ramalinaceae
Scoliciosporaceae
Stereocaulaceae
Lecanoromycetidae
Ostropales
Peltigerales
Pertusariales
Teloschistales
Umbilicariales
nieprzypisany
Leotiomycetes patyczniaki
Lichinomycetes
Neolectomycetes
Pezizomycetes kustrzebniaki
Sordariomycetes
nieprzypisany
Basidiomycota podstawczaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Gatunek objęty ochroną ścisłą  na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów.

 

Plecha:

Krzaczkowata, zwisająca, długości do kilku metrów, luźno rozgałęziona. Nasada krótka, poczerniała. Gałązki główne białawo- do słomkowo-zielonych, grubości 0,2-2 mm o jednakowej grubości na całym odcinku, cylindryczne, miejscami lekko spłaszczone. Kora i brodaweczki nie występują. Powierzchnia pokryta sorediowanym miąższem. Czasami na powierzzchni widoczne są uszkodzenia w postaci białawych lub różowawych plam. Gałązeczki boczne gęste i liczne, prostopadłe do gałązek głównych, długości do kilku centymetrów, proste lub z wiekiem zagięte i czasami rozgałęzione, pokryte korą. W plesze występują zielenice protokokkoidalne.

Owocniki:

Apotecja lekanorowe, bardzo rzadkie, do 5 mm średnicy, na bocznych gałązeczkach. Tarczki cieliste. Worki 8-zarodnikowe. Askospory kuliste, średnicy 6-7,5 mikrometrów. Ze względu na rzadkość występowania owocników gatunek ten rozmnaża się bezpłciowo głównie przez fragmentację plechy, głównych gałęzi bocznych i włókienek (Keon 2002).

Barwienia:

Miąższ na głównych gałązkach I+ niebieskie. Kora i rdzeń K-, C-, KC- PD-.

Metabolity wtórne:

Różne kombinacje kwasów ewerniowego, diffraktiowego, barbatiowego i kwasu 4-O-demethylbarbatiowego, niekiedy tylko kwas usninowy, rzadko kwas salacinowy (McCune 2005).

Podłoże i ekologia:

Zazwyczaj na gałęziach świerków, rzadziej na drzewach liściastych w naturalnych, dużych obszarach leśnych. Wymaga czystego powietrza.

Występowanie:

We wschodniej i zachodniej części Ameryki Północnej, Skandynawii, Europie, Azji (w tym w Chinach, Indonezji, Indiach i Bhutanie) i Afryce (Keon 2002). W ostatnich latach znacznie zmniejszyła się jej populacja w całym zasięgu globalnym, szczególnie w wielu obszarach Europy (Skandynawia), ze względu na oddziaływania człowieka, takie jak zmiany siedlisk i degradacja jakości powietrza (Derr i wsp. 2003).

W Polsce podawana z Tatr i Puszczy Białowieskiej. Obecnie uznana za gatunek wymarły.

 

Opracował: Grzegorz Gajkowski

Budowa
Typ grzybazlichenizowane (porosty)
Prawo
OchronaTak
Odwiedzin profilu grzyba: 1072