Amanita proxima Dumée, Bull. Soc. mycol. Fr. 32: 83 (1916)

NiejadalnyTrujacy
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Agaricaceae pieczarkowate
Bolbitiaceae gnojankowate
Clavariaceae goździeńcowate
Cortinariaceae zasłonakowate
Cyphellaceae kielisznikowate
Entolomataceae dzwonkówkowate
Fistulinaceae ozorkowate
Hydnangiaceae piestróweczkowate
Hygrophoraceae wodnichowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Inocybaceae strzępiakowate
Lyophyllaceae
Marasmiaceae twardzioszkowate
Mycenaceae grzybówkowate
Niaceae
Omphalotaceae
Physalacriaceae
Pleurotaceae boczniakowate
Pluteaceae łuskowcowate
Porotheleaceae
Psathyrellaceae kruchaweczkowate
Pterulaceae piórniczkowate
Schizophyllaceae rozszczepkowate
Stephanosporaceae
Strophariaceae pierścieniakowate
Tricholomataceae gąskowate
Typhulaceae pałecznicowate
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik - średnica od 5 - 10 cm; początkowo półkulisty, później wypukły do rozpostaetego; biały; powierzchnia gładka i jedwabista, lepka; brzeg czasami ze zwisłymi resztkami osłony.

Blaszki - kremowe z różowym odcieniem; wolne, gęste.

Trzon - cylindryczny, smukły,zwężający się ku górze; biały; podstawa z dużą błoniastą pochwą koloru pomarańczowego; pierścień zwisający, stały.

Miąższ - biały, niezmienny; zapach lekko nieprzyjemny.

Wysyp zarodników - biały.

Występowanie - od października do grudnia; gleby wapienne; lasy liściaste i mieszane, w sąsiedztwie dębów.

Zastosowanie - niejadalny, silnie toksyczny; może powodować silne i trwałe zatrucia.

Uwagi - występuje w południowej Europie a zwłaszcza w basenie Morza Śródziemnego.

 

Źródło - http://www.amanitaceae.org/?Home  http://www.didonfruitsl.es/ http://clicamanites.free.fr/Fiches.champignons/amanita.proxima.html

 

 

 

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor hymenoforukremowobiały, kremowy, różowy
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Typ blaszekwolne
Kapelusz
Brzeg kapeluszaze zwisłymi resztkami osłony
Kolor kapeluszabiały, białawy
Kolor miąższubiały, białawy
Kolor przebarwień miąższubrak
Ksztalt kapeluszapółkulisty, wypukły, rozpostarty
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszagładka, lepka
Trzon
Kolor trzonubiały, białawy
Ksztalt trzonucylindryczny, ze szczytem zwężonym
Pierscieńzwisający
Podstawa trzonuz przyrośniętą pochwą
Powierzchnia trzonuwłóknisto-łuseczkowata
Typ trzonucentralny
Występowanie
Mikoryza z drzewamiDąb szypułkowy, Dąb bezszypułkowy, Dąb omszony
Podłożegleba
Siedliskolasy lisciaste, lasy mieszane
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Pora występowaniajesień
Prawo
Status na czerwonej liścieI - o nieokreślonym zagrożeniu
Inne
Smaknieokreślony
Zastosowanieniejadalny, trujący
Zapachchemiczny
Odwiedzin profilu grzyba: 979