muchomor cytrynowy odm. biała

Amanita citrina var. alba (Gillet) Rea, Brit. basidiomyc. (Cambridge): 100 (1922)

Niejadalny
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Agaricaceae pieczarkowate
Bolbitiaceae gnojankowate
Clavariaceae goździeńcowate
Cortinariaceae zasłonakowate
Cyphellaceae kielisznikowate
Entolomataceae dzwonkówkowate
Fistulinaceae ozorkowate
Hydnangiaceae piestróweczkowate
Hygrophoraceae wodnichowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Inocybaceae strzępiakowate
Lyophyllaceae
Marasmiaceae twardzioszkowate
Mycenaceae grzybówkowate
Niaceae
Omphalotaceae
Physalacriaceae
Pleurotaceae boczniakowate
Pluteaceae łuskowcowate
Porotheleaceae
Psathyrellaceae kruchaweczkowate
Pterulaceae piórniczkowate
Schizophyllaceae rozszczepkowate
Stephanosporaceae
Strophariaceae pierścieniakowate
Tricholomataceae gąskowate
Typhulaceae pałecznicowate
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik - biały, białawy,kremowy, z nielicznymi, nieregularnie ułożonymi, dużymi, grubymi, filcowatymi łatkami, powstałymi z resztek osłony; łatki białawe,; średnica kapelusza 4-10 cm; początkowo półkulisty, potem wypukły do rozpostartego; skórka kleiście połyskująca, daje się ściągnąć; brzeg kapelusza bez prążków.

Blaszki - białawe , dość szerokie, wybrzuszone; gęsto ustawione, o płatkowatym wygięciu, wolne, miękkie.

Trzon - białawy, bladokremowy  z  zygzakowatym wzorem, do 12 cm x 7-20 mm; cylindryczny, wysmukły, szczyt nieco zwężony; początkowo pełny, potem z kanałem; pochwa ściśle przyrośnięta do dużej, bulwiaście zgrubiałej podstawy trzonu; bulwa ostro zarysowana, kulista.

Pierścień - biały, zwisający, nieprążkowany, trwały.

Miąższ - biały, niezmienny, miękki i kruchy; zapach wyraźny, charakterystyczny dla kiełkujących ziemniaków.

Wysyp zarodników - biały.

Występowaniepojedynczo lub w małych grupach,  w mieszanych lasach iglastych i liściastych. Sporadyczne od sierpnia do września.

Zastosowanie - niejadalny.

Możliwość popełnienia pomyłki -  Często mylony z Muchomorem zielonawym odm. biała Amanita phalloides var. alba. 

 

 

 

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor hymenoforubiaławy
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Typ blaszekwolne, szeroko przerośnięte
Kapelusz
Brzeg kapeluszagładki
Kolor kapeluszabiały, białawy, kremowy
Kolor miąższubiały, białawy
Kolor przebarwień miąższubrak
Ksztalt kapeluszapółkulisty, wypukły, rozpostarty
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszaz łatkami
Trzon
Kolor trzonubiały, białawy, kremowobiały
Ksztalt trzonucylindryczny, bulwiasty, ze szczytem zwężonym
Pierscieńzwisający
Podstawa trzonuz przyrośniętą pochwą
Powierzchnia trzonuz wzorem zygzakowatym
Przekroj trzonupusty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Siedliskolasy iglaste, lasy lisciaste, lasy mieszane
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Pora występowanialato
Prawo
Status na czerwonej liścieR - rzadkie
Inne
Zastosowanieniejadalny
Zapachpiwniczny
Odwiedzin profilu grzyba: 1251