muchomor alpejski

Amanita nivalis Grev., Scott. crypt. fl. (Edinburgh) 4: pl. 18 (1826)

Jadalny
muchomor alpejski (Amanita nivalis)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Agaricaceae pieczarkowate
Bolbitiaceae gnojankowate
Clavariaceae goździeńcowate
Cortinariaceae zasłonakowate
Cyphellaceae kielisznikowate
Entolomataceae dzwonkówkowate
Fistulinaceae ozorkowate
Hydnangiaceae piestróweczkowate
Hygrophoraceae wodnichowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Inocybaceae strzępiakowate
Lyophyllaceae
Marasmiaceae twardzioszkowate
Mycenaceae grzybówkowate
Niaceae
Omphalotaceae
Physalacriaceae
Pleurotaceae boczniakowate
Pluteaceae łuskowcowate
Porotheleaceae
Psathyrellaceae kruchaweczkowate
Pterulaceae piórniczkowate
Schizophyllaceae rozszczepkowate
Stephanosporaceae
Strophariaceae pierścieniakowate
Tricholomataceae gąskowate
Typhulaceae pałecznicowate
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik - średnica do 8 cm; w młodości biały, później staje się kremowy do kremowoszarego; przy suchej pogodzie powierzchnia jest gładka i aksamitna, przy wilgotnej staje się lepka, może pokryta być  pozostałościami osłony, prążkowana od jednej trzeciej do jednej piątej długości promienia; półkulisty, wypukły do rozpostartego z garbkiem.

Blaszki - białe do kemowych; wolne i gładkie.

Trzon - początkowo bulwiasty, później cylindryczny; biały; pokryty bardzo drobnymi i delikatnymi podłużnymi włókienkami; pusty w środku; zakończony wolną pochwą.

Wysyp zarodników - biały, kuliste do prawie kuliste (czasami szeroko elipsoidalne, rzadziej elipsoidalne lub podłużne).

Miąższ - biały do jasnokremowego; zapach i smak nieokkreślony.

Występowanie - w porze letniej; środowisko alpejskie w sąsiedztwie karłowatej roślinności.

Zastosowanie - jadalny, nie zaleca się jednkak spożywania.

 

Źródło - http://www.amanitaceae.org/?Amanita+nivalis http://clicamanites.free.fr/Fiches.champignons/amanita.nivalis.html   http://www.gobe.si/Gobe/AmanitaNivalis http://translate.google.pl/translate?hl=pl&sl=it&tl=pl&u=http%3A%2F%2Fbibdigital.rjb.csic.es%2FImagenes%2FK21_GRE_Scott_Fl_1%2FGRE_Scott_Fl_1_110.pdf

 

 

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor hymenoforubiały, białawy, kremowobiały, kremowy
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Typ blaszekwolne
Kapelusz
Brzeg kapeluszaprążkowany
Kolor kapeluszabiały, białawy, szarawy
Kolor miąższubiały, białawy, kremowobiały, kremowy
Kolor przebarwień miąższubrak
Ksztalt kapeluszapółkulisty, wypukły, rozpostarty, z tępym garbkiem
Mleczkobrak
Powierzchnia kapeluszagładka, promieniście włóknista, aksamitna, lepka
Trzon
Kolor trzonubiały, białawy
Ksztalt trzonucylindryczny, bulwiasty
Pierscieńbrak
Podstawa trzonuz wolną pochwą
Powierzchnia trzonupodłużnie włóknista
Przekroj trzonupusty
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Pora występowanialato
Prawo
Status na czerwonej liścieR - rzadkie
Inne
Smaknieokreślony
Zastosowaniejadalny I nieszczególny w smaku
Zapachbrak/nieokreślony
Odwiedzin profilu grzyba: 1428