mleczaj świerkowy

Lactarius deterrimus Gröger, Westfälische Pilzbriefe 7: 10 (1968)

Jadalny
mleczaj świerkowy (Lactarius deterrimus) mleczaj świerkowy (Lactarius deterrimus) mleczaj świerkowy (Lactarius deterrimus) mleczaj świerkowy (Lactarius deterrimus) mleczaj świerkowy (Lactarius deterrimus) mleczaj świerkowy (Lactarius deterrimus) mleczaj świerkowy (Lactarius deterrimus) mleczaj świerkowy (Lactarius deterrimus) mleczaj świerkowy (Lactarius deterrimus) mleczaj świerkowy (Lactarius deterrimus)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Albatrellaceae naziemkowate
Amylostereaceae
Auriscalpiaceae szyszkogłówkowate
Bondarzewiaceae jodłownicowate
Hericiaceae soplówkowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Lachnocladiaceae
Peniophoraceae powłocznicowate
Russulaceae gołąbkowate
Lactarius mleczaj
Lactarius deterrimus mleczaj świerkowy
Russula gołąbek
Stephanosporaceae
Stereaceae skórnikowate
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik - 3-11 cm średnicy; początkowo wypukły, a gdy się rozszerzy – wklęsły i w kształcie płaskiego lejka, przy czym brzeg kapelusza długo pozostaje podwinięty; kolor ma pomarańczowy, często pomarańczowoczerwonawy z zielonawymi strefami; w miejscu uciśnięcia jest początkowo pomarańczowoczerwony, a później zielony; naga skórka wilgotnieje i staje się kleista, przy brzegu daje się zdzierać.

Blaszki - przyrośnięte do trzonu lub lekko zbiegające, gęsto ustawione, pomieszane i rozwidlone, początkowo bladoochrowego koloru, później pomarańczowoochrowego, zielono poplamione.

Trzon - 3-7 cm długości i 1-2,7 cm grubości, mniej lub bardziej walcowaty; na jego powierzchni zabarwionej na kolor pomarańczowy często znajdują się ciemniejsze, pomarańczowe plamki.

Miąższ - żółtawoblady, w trzonie biały, pod skórką kapelusza nieco zielony; w trzonie gąbczasty, łamliwy; pomarańczowoczerwony sok mleczny po kilku minutach zabarwia się powoli na winnoczerwony; w smaku lekko gorzki.


Wysyp zarodników - bladoochrowy.


Występowanie - jest on związany ze świerkami, występuje zarówno na glebach wapiennych jak i kwaśnych, często masowo na nowych nasadzeniach; w Europie szeroko rozpowszechniony, wyrasta od sierpnia do końca października.


Zastosowanie - jadalny.


Możliwość popełnienia pomyłki - z mleczajami rosnącymi koło sosen, na przykład z mleczajem rydzem (L. deliciosus) i mleczajem zmiennym (L.semisanguif/uus).


Uwagi - rodzaj mleczaj (Lactarius) obejmuje prawie 80 gatunków. Wiele z nich smakuje ostro lub bardzo gorzko i są niejadalne. Są to grzyby mikoryzowe, o cechach podobnych do gołąbków: łamliwy (niewłóknisty) miąższ, mniej lub bardziej łamliwe blaszki z wypływającym przy zranieniu sokiem mlecznym. Deterrimus oznacza "niezbyt wartościowy".

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Ostrze blaszekgładkie
Trzon
Pierscieńbrak
Podstawa trzonubrak pochwy
Typ trzonucentralny
Występowanie
Podłożegleba
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Prawo
Dopuszczony do obrotuTak
Inne
Smakłagodny
Zastosowaniejadalny I nieszczególny w smaku
Odwiedzin profilu grzyba: 6747