muchomor wielkopochwowy

Amanita magnivolvata Aalto, Karstenia 14: 93 (1974)

Jadalny
muchomor wielkopochwowy (Amanita magnivolvata)
Ascomycota workowce
Basidiomycota podstawczaki
Agaricomycetes pieczarniaki
Agaricales pieczarkowce
Agaricaceae pieczarkowate
Bolbitiaceae gnojankowate
Clavariaceae goździeńcowate
Cortinariaceae zasłonakowate
Cyphellaceae kielisznikowate
Entolomataceae dzwonkówkowate
Fistulinaceae ozorkowate
Hydnangiaceae piestróweczkowate
Hygrophoraceae wodnichowate
Incertæ sedis o niepewnej pozycji
Inocybaceae strzępiakowate
Lyophyllaceae
Marasmiaceae twardzioszkowate
Mycenaceae grzybówkowate
Niaceae
Omphalotaceae
Physalacriaceae
Pleurotaceae boczniakowate
Pluteaceae łuskowcowate
Porotheleaceae
Psathyrellaceae kruchaweczkowate
Pterulaceae piórniczkowate
Schizophyllaceae rozszczepkowate
Stephanosporaceae
Strophariaceae pierścieniakowate
Tricholomataceae gąskowate
Typhulaceae pałecznicowate
Atheliales błonkowce
Auriculariales uszakowce
Boletales borowikowce
Cantharellales pieprznikowce
Corticiales
Geastrales gwiazdoszowce
Gloeophyllales niszczycowce
Gomphales siatkolistowce
Hymenochaetales szczecinkowce
Hysterangiales
Incertae sedis o niepewnej pozycji
Phallales sromotnikowce
Polyporales żagwiowce
Russulales gołąbkowce
Sebacinales
Thelephorales chropiatkowce
Trechisporales
nieprzypisany
Atractiellomycetes
Dacrymycetes łzawniaki
Exobasidiomycetes
Microbotryomycetes
Pucciniomycetes Rdze
Tremellomycetes trzęsaki
Ustilaginomycetes głowniaki
Myxomycetes
Myxomycota śluzorośla
Oomycota
Zygomycota
nieprzypisany
Opis

Owocnik - średnica od 6- 12 cm; młody jasnoszary, później szarobrązowy do szarooliwkowego;  początkowo dzwonkowaty, potem wypukły do rozpostartego; brzeg silnie prążkowany do jednej trzeciej kapelusza.

Blaszki - wolne, gęste i gładkie; białawe, kremowe.

Trzon - cylindryczny, rozszerzający się ku podstawie; białawy; bez pierścienia; lekko włókienkowaty.

Miąższ - biały; bez charakterystycznego smaku i zapachu.

Wysyp zarodników- biały.

Występowanie - od lata do jesieni; lasy mieszane, łąki, pastwiska, w sąsiedztwie świerków i brzóz.

Zastosowanie - jadalny.

Uwagi - rzadki w Europie.

Źródło -Wikipedia.

 

 

 

Budowa
Typ grzybablaszki
Hymenofor
Kolor hymenoforubiały, białawy, kremowobiały, kremowy
Kolor wysypubiały
Ostrze blaszekgładkie
Typ blaszekwolne
Kapelusz
Brzeg kapeluszaprążkowany
Kolor kapeluszaszarawy, szarooliwkowy
Kolor miąższubiały, białawy
Kolor przebarwień miąższubrak
Ksztalt kapeluszawypukły, rozpostarty, dzwonkowaty
Mleczkobrak
Trzon
Kolor trzonubiały, białawy
Ksztalt trzonucylindryczny, rozszerzony u podstawy
Pierscieńbrak
Podstawa trzonuz wolną pochwą
Powierzchnia trzonuwłóknisto-łuseczkowata
Typ trzonucentralny
Występowanie
Mikoryza z drzewamiŚwierk pospolity, Brzoza brodawkowata, Brzoza omszona
Podłożegleba
Siedliskolasy mieszane, łąki i pastwiska
Sposob odżywianiasymbiont(mikoryza)
Pora występowanialato, jesień
Prawo
Status na czerwonej liścieR - rzadkie
Inne
Smaknieokreślony
Zastosowaniejadalny I nieszczególny w smaku
Zapachbrak/nieokreślony
Odwiedzin profilu grzyba: 1342